شهید مصباح، الگوی عملی ولایت‌مداری است/تشکل انقلابی، ضرورت امروز امت اسلامی/ وحدت، راهبرد مقابله با استکبار است

بانو نرگس سادات، یک تن از فعالان فرهنگی در همایش «شهدای ۷ جدی و نقش در صیانت از منافع دینی و شکست اشغالگری» به مناسبت گرامی‌داشت از هفتمین سالگرد شهادت شهدای «فرهنگ و رسانه» در کابل با خوانش مقاله‌ای گفت که حمله به تبیان، حمله‌ به همه مسلمانان و همه کسانی بود که برای اتحاد و آگاهی تلاش می کرند. وی همچنین افزود: “آن روز، مهاجمان نقاب‌دارِ جنایت، با قلب‌هایی سیاه و دستانی آغشته به خون، به مکانی حمله کردند که تنها سلاحش کتاب، قلم و سخن از عدالت و اخوت بود”.

یک تن از علمای دینی و ملا امام مسجد در ولایت غزنی، در همایش شهدای «فرهنگ و رسانه» که به مناسبت سالگرد حمله تروریستی بر دفاتر مرکزی مرکز تبیان و خبرگزاری آوا در کابل برگزار شده بود؛ بزرگترین رسالت و وظیفه یک انسان آزاده و مسلمان را مقابله با استکبار جهانی عنوان کرده و افزود که استکبار جهانی همیشه مکان‌های را توسط مزدوران خود مورد حمله قرار می دهد که در آنجا نور و روشنایی وجود داشته باشد.

سخنرانان در همایش باشکوه «شهدای ۷ جدی و نقش در صیانت از منافع دینی و شکست اشغالگری» در کابل، شهدای بیداری و آگاهی مرکز تبیان را نیروهای برجسته مبارزات دینی و فرهنگی افغانستان توصیف کردند و با اشاره به اینکه حمله انتحاری هفتم جدی به دفاتر مرکز تبیان و خبرگزاری آوا در کابل تنها یک حادثه تلخ تروریستی نبود بلکه نمادی از دشمنی آشکار با نور، آگاهی و اخوت اسلامی در افغانستان بود، گفتند: آمریکایی‌ها اعتراف کرده‌اند که گروه تروریستی داعش را با هدف تضعیف دنیای اسلام و تولید نفاق بین مسلمانان ایجاد کرده‌اند.

مسئول بخش علمای دفتر مرکزی مر‌کز فعالیت‌های فرهنگی اجتماعی تبیان در همایش «شهدای ۷ جدی و نقش در صیانت از منافع دینی و شکست اشغالگری» که به مناسبت گرامی‌داشت از هفتمین سالگرد شهادت شهدای «فرهنگ و رسانه» از سوی این تشکیلات در کابل برگزار شده بود، با اشاره به این که کسانی که در هفتم جدی در مرکز تبیان به شهادت رسیدند در مسیر «خدا و خدایی» بودند، می‌گوید شهدای «فرهنگ و رسانه» پیش از به شهادت رسیدن شهید‌گونه زندگی کردند.

مسئول بخش بانوان دفتر مرکزی مرکز فعالیت‌های فرهنگی اجتماعی تبیان در همایش «شهدای ۷ جدی و نقش در صیانت از منافع دینی و شکست اشغالگری» به مناسبت گرامی‌داشت از هفتمین سالگرد شهادت شهدای «فرهنگ و رسانه» که از سوی این دفتر در کابل برگزار شده بود، با بیان این که بانوان تبیانی با حجاب و چادر زهرایی قوی تر از قبل در صحنه ایستادگی کرده و خار چشمی برای دشمنان اسلام خواهند بود، می‌گوید که استکبار جهانی و نوکران آن هیچ‌گاه در زمان جمهوریت در کنسرت‌های مبتذل هزاران نفری حمله تروریستی انجام نمی‌داد ولی چون اعضای مرکز تبیان برعلیه برنامه‌های شوم استکبار عمل می کردند مورد حمله تروریستی قرار گرفتند.

دکتر محمداکرم عظیمی، استاد دانشگاه و کارشناس ارشد مسائل سیاسی در همایش «شهدای ۷ جدی و نقش در صیانت از منافع دینی و شکست اشغالگری» که به مناسبت گرامی‌داشت از هفتمین سالگرد شهادت شهدای «فرهنگ و رسانه» که از سوی دفتر مرکزی مرکز تبیان در کابل برگزار شده بود، گروه تروریستی داعش را یک پروژه آمریکایی-انگلیسی و اسرائیلی دانسته و خطاب به گروه داعش گفت که “در کجای اسلام آمده که شما عبادتگاه های صوفیان، مساجد شیعیان و مسلمانان را منفجر کنید؛ اما در برابر رژیم اسرائیل که ۴۵ هزار نفر را در غزه و لبنان قتل عام کرده، هیچ اقدامی نمی کنید!”

​​​​​​​مسوولین دفتر نمایندگی مرکز فعالیت های فرهنگی اجتماعی تبیان و خبرگزاری صدای افغان(آوا) در خراسان رضوی تاکید کردند که با توجه به فعالیت ها و برگزاری گفتمان های روشنگرایانه این مرکز برای ملت مسلمان افغانستان به خصوص جوانان، که تاثیرات عمیقی در روحیه و شخصیت آنها داشت، دشمن سعی نمود با تطمیع و ترساندن دست اندرکاران مرکز تبیان جلوی این حرکتهای ارزشی را بگیرد. آنان همچنین اظهار داشتند که دشمن مشخصاً می‌خواست مبارزات گسترده و خستگی‌ناپذیر این دو جریان انقلابی در عرصه جنگ نرم علیه استکبار متوقف شود.

فوزیه احمدی/ شهید، واژه‌ای آشناست، اما مفهوم آن فراتر از کلمات است. ما از شجاعت و ایثار شهدا می‌گوییم، از فداکاری و از خودگذشتگی‌شان. اما آیا تا به حال به سکوت عمیق پس از رفتنشان فکر کرده‌ایم؟ سکوت پر از معنایی که فریاد می‌زند، اما کلمات از بیان آن عاجزند.

خواهر شهید/ شهید الهه حسنی دختر با اخلاق با تربیت و مذهبی بود که در راه علم و دانش و خدمت به مردمش قدم گذاشته بود. او که در سال چهارم رشته پزشکی دانشگاه کابل مشغول تحصیل بود، آرزوی روزی را داشت که بتواند به عنوان پزشکی خدمتگذار در جامعه حضور باید و التیام بخش رد های مردمش باشد.

سیده نیلوفر سادات/ وقتی می‌خواهم درباره شهدا بنویسم، بر اسب خیال سوار می‌شوم و بغض در گلویم می‌نشیند. نوشتن و اندیشیدن به وصف شهدا بسیار دشوار است؛ مانند شعله‌ای که پیوسته در قلب آدمی می‌سوزد و درد عمیقی را بر دل می‌نشاند. شهدا، جان‌های پرثمری بودند که از دست دادیم. آنها با خون خود، ریشه‌های درختان آزادی، کرامت و انسانیت را آبیاری کردند.