• تاریخ انتشار : یکشنبه 24 آگوست 2025 - 9:43
  • کد خبر : 891
  • چاپ خبر
حجت‌الاسلام یارمحمد رحمتی:

عبودیت اساس رسالت پیامبر(ص)/ کار جمعی، محور پیشرفت فرهنگی، سیاسی و اقتصادی در اسلام است

حجت‌الاسلام والمسلمین یارمحمد رحمتی، مسئول پیشین دفتر مرکزی مرکز تبیان در کابل و کادر ارشد این تشکیلات، در همایش «از مدینه تا کابل؛ بازتاب پیام‌های سه پیشوای بزرگ آسمانی در جامعه سترگ ایمانی» به مناسبت شهادت حضرت محمد مصطفی(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)، امام حسن مجتبی(علیه‌السلام) و امام رضا(علیه‌السلام) در کابل تأکید کرد که عبودیت، اساس رسالت پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) بوده و اسلام همواره بر کار جمعی تأکید داشته است؛ همان‌طور که نماز جماعت فضیلت بیشتری دارد، در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی نیز باید فعالیت‌ها به صورت جمعی انجام شود.

خبرگزاری صدای افغان(آوا) – کابل: همزمان با فرارسیدن سالروز شهادت حضرت محمد مصطفی(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم)، نواده اکبرشان حضرت امام حسن مجتبی(علیه‌السلام) و امام رضا(علیه‌السلام)، همایش «از مدینه تا کابل؛ بازتاب پیام‌های سه پیشوای بزرگ آسمانی در جامعه سترگ ایمانی» به مناسبت تجلیل از مقام شامخ این سه پیشوای بزرگ جهان اسلام روز جمعه (۳۱ اسد) از سوی دفتر مرکزی مرکز فعالیت‌های فرهنگی اجتماعی تبیان افغانستان، با حضور جمع کثیری از شخصیت‌های سیاسی، دینی، فرهنگی و رسانه‌ای اعم از اهل تشیع و اهل سنت و اقشار مختلف مردم در بیت‌الشهدا هفتم جدی برگزار شد.
حجت‌الاسلام والمسلمین یارمحمد رحمتی، مسئول پیشین دفتر مرکزی مرکز فعالیت‌های فرهنگی اجتماعی تبیان و از کادرهای ارشد این تشکیلات، در آغاز سخنان خود شهادت پیامبر بزرگوار اسلام و شهادت امام حسن مجتبی و امام رضا(علیهم‌السلام) را به محضر حضرت ولی‌عصر(عج) و نائب برحق ایشان، امام خامنه‌ای، تسلیت گفته و از ریاست مرکز تبیان، حجت‌الاسلام والمسلمین سیدعیسی حسینی مزاری، به‌عنوان شخصیتی آگاه به مسائل دینی، اجتماعی و سیاسی قدردانی کرد. او همچنین از کارمندان مخلص مرکز تبیان که زمینه برگزاری این جلسه معنوی را فراهم کردند، تشکر نمود.

جایگاه پیامبر اسلام و مقام عبودیت
آقای رحمتی با اشاره به جایگاه پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) گفت: «نقطه آغازین اوج پیامبر بزرگوار اسلام(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) عبودیت بود. وقتی گفتیم *اشهد ان محمداً عبده*، یعنی نخستین گام پیامبر، عبودیت و بندگی خدا بود. وقتی عبودیت به کمال رسید، اخلاص و معنویت در وجودش شکوفا شد و سپس به مقام رسالت نایل آمد.»
او افزود: «اگر پیامبر اسلام(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) مقام عبودیت را درست انجام نمی‌داد، هرگز به مقام رسالت نمی‌رسید. سوره حمد نیز همین درس را به ما می‌دهد که وقتی می‌گوییم *ایاک نعبد*، این از زبان بنده است تا به ما بیاموزد که تنها خدا را باید پرستید.»

عبادت صادقه و عبادت صحیحه از نگاه معصومین(ع)
این کادر ارشد مرکز تبیان در ادامه به تبیین اقسام عبادت از منظر حضرت امام علی(علیه‌السلام) پرداخت و گفت:
عبادت صادقه: همان پرستش خورشید، ماه، قوم و قبیله یا حتی گاو، گوسفند و شیطان است.
عبادت صحیحه: به چند دسته تقسیم می‌شود؛ نخست عبادت تجّار، کسانی که خدا را برای رسیدن به بهشت می‌پرستند.
وی اضافه کرد: «دومین نوع، عبادت بردگان است؛ کسانی که از ترس بلا و مشکلات به عبادت روی می‌آورند. یک عده خدا را عبادت می‌کنند از ترس اینکه اگر نماز نخوانم امکان دارد همسرم مریض شود. مثل کارمندی که در حضور رئیس کار درست انجام می‌دهد، اما اگر رئیس نباشد، کاری نمی‌کند. این هم پرستش خداست، اما عبادت بردگان محسوب می‌شود.»

این عالم دین، سومین نوع عبادت را عبادت آزادگان عنوان کرده و گفت: «در این نوع عبادت کسانی خدا(جل‌جلاله) را تنها به خاطر شایستگی پرستش می‌پرستند، نه برای بهشت و نه از ترس جهنم.»
او یادآور شد: «امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) فرمود: خدایا! من تو را نه از ترس جهنم و نه به طمع بهشت، بلکه فقط به خاطر اینکه تو شایسته پرستشی، عبادت می‌کنم.»

ضرورت کار جمعی در اسلام
حجت‌الاسلام والمسلمین یارمحمد رحمتی با اشاره بر ضرورت کار جمعی در اسلام گفت: «تأکید اسلام همیشه بر کارهای جمعی بوده است؛ همان‌طور که نماز جماعت پاداش بیشتری دارد، در حوزه‌های اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی نیز باید فعالیت‌ها به صورت جمعی انجام شود.»
این کادر ارشد مرکز تبیان افزود: «برای رسیدن به اهداف باید عبودیت را در وجود خود، در خانواده، در اجتماع و در کشور به معنای حقیقی نهادینه کنیم. در این صورت به اهداف اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی نیز دست خواهیم یافت.»

جایگاه امام حسن مجتبی(ع)
وی با اشاره به جایگاه امام حسن مجتبی(علیه‌السلام) گفت: «پیامبر اسلام(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) می‌فرماید: انسان عاقل کسی است که آشنا به زمان باشد. اگر امام حسن مجتبی(علیه‌السلام) در شرایط زمانی امام حسین(علیه‌السلام) قرار داشت، همان جهاد امام حسین(علیه‌السلام) را انجام می‌داد و اگر امام حسین(علیه‌السلام) در زمان امام حسن(علیه‌السلام) بود، همان عملکرد امام حسن(علیه‌السلام) را تکرار می‌کرد.»

چرایی صلح امام حسن(ع)
این شخصیت فرهنگی در پاسخ به شبهه‌ای درباره علت صلح امام حسن(علیه‌السلام) گفت:
«یک رهبر زمانی در جامعه موفق می‌شود که چند ستون اساسی در کنار او باشد:
۱. رهبر جامعه باید متصل به منبع وحی باشد.
۲. حضور مبلغین صادق در کنار رهبر؛ یعنی کسانی که گفتارشان با کردارشان منطبق باشد.
۳. وجود شهدا و مدافعان که از جان و همه چیز خود بگذرند. اگر جامعه نیروی دفاعی و سرباز جانباز نداشته باشد، در روز سخت موفق نخواهد شد.»
وی افزود: «در زمان امام حسن مجتبی(علیه‌السلام) گرچه سربازان زیادی وجود داشتند، اما همین سربازان با شمشیر به پای مبارک آن حضرت زدند و حتی وقتی امام صلح کرد، برخی اعتراض نمودند.»
آقای رحمتی اضافه کرد: «وقتی رهبر متصل به منبع وحی باشد و مبلغ صادق و مبارز شهادت‌طلب در کنار او قرار گیرند، جامعه صالح به وجود می‌آید. اما اگر این سه نیرو وجود نداشته باشد، جامعه هرگز در مسیر صلاح و فلاح گام بر نخواهد داشت.»

جایگاه امام رضا(ع)
وی با اشاره به سالروز شهادت امام رضا(علیه‌السلام) گفت: «آن حضرت می‌فرماید: کلمه لا إله إلا الله، قلعه من است و کسی که وارد این قلعه شود، پروردگار می‌گوید از عذاب من در امان می‌ماند. این کلمه، قلعه و دیوار و امان از عذاب است. اما شرط ورود به این قلعه، پذیرش ولایت حضرت محمد(صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم) و ائمه معصومین(علیهم‌السلام) است.»

لینک کوتاه

برچسب ها

ناموجود