خبرگزاری صدای افغان(آوا)-مشهد مقدس: نشست سازمانی «ضرورت ظهور و وظیفه ما» همزمان با شب نیمه‌ شعبان و میلاد حضرت امام مهدی عجل ‌الله تعالی فرجه ‌الشریف، با سخنرانی حجت‌الاسلام والمسلمین حسینی مزاری، رئیس مرکز فعالیت‌های فرهنگی اجتماعی تبیان، در حسینیه شهید مصباح شهر مشهد مقدس برگزار شد.
حسینی مزاری با تبیین جایگاه ویژه شب نیمه‌ شعبان و ضرورت بهره‌گیری معنوی از این شب، هدف از برگزاری این نشست را بازخوانی مسئولیت‌های فردی و جمعی منتظران در مسیر زمینه‌سازی ظهور عنوان کرد.
رئیس مرکز تبیان در بخشی از سخنان خود با تأکید بر حتمی ‌بودن تحقق وعده‌ الهی در مورد ظهور، تصریح کرد که علت اصلی نیاز بشر به ظهور امام زمان(عج)، ناتوانی تاریخی انسان در برپایی حاکمیت پایدار الهی و شکست الگوهای مختلف مدیریت بشری است.
وی با اشاره به ناکامی تجربه‌های پیشین حکومت‌های دینی و نیز بحران‌های فزاینده جهانی، خاطرنشان کرد که تنها راه تحقق عدالت، امنیت و آرامش پایدار، استقرار حاکمیت مطلق الهی در عصر ظهور است؛ امری که قرآن و روایات به‌ طور قطعی وعده آن را داده‌است.
حسینی مزاری با اشاره به نقش انقلاب اسلامی در بر هم ‌زدن معادلات سلطه جهانی، این انقلاب را جرقه‌ای مهم در مسیر آماده‌سازی شرایط ظهور دانست و تأکید کرد که دشمنان اسلام، به ‌ویژه استکبار جهانی، دقیقاً با همین روحیه استقلال‌طلبی، عدالت‌خواهی و عمل‌گرایی دینی مشکل دارند.
وی با انتقاد از القائات رسانه‌ای دشمن علیه دین، سیاست و رهبری اسلامی، تصریح کرد که رمز ماندگاری انقلاب اسلامی، پیوند شعار و عمل و حرکت تشکیلاتی منسجم در مسیر اجرای احکام اسلام است.
وی در ادامه، مهم‌ترین وظیفه منتظران در عصر غیبت را کار سازمانی، تربیت نیرو و مبارزه فعال با منکرات دانست و گفت: زمینه‌سازی ظهور بدون تشکیلات، بدون خانواده‌های متعهد، بدون مساجد فعال و بدون حساسیت نسبت به آسیب‌های فرهنگی از جمله بدحجابی و بی‌عفتی اجتماعی ممکن نیست.
رئیس مرکز تبیان با تأکید بر آغاز اصلاح از درون خانواده و گسترش آن در سطح جامعه، خاطرنشان کرد که ترویج معروف‌ها، احیای فریضه امر به معروف و نهی از منکر و پایبندی عملی به مسئولیت اجتماعی، معیار واقعی انتظار و ملاک شایستگی برای انتساب به جریان منتظران حضرت ولی ‌عصر (عج) است.

متن کامل سخنان ریاست مرکز تبیان در این نشست را در ادامه مطالعه می‌کنید:
اعوذ بالله من الشیطان الرجیم.
بسم الله الرحمن الرحیم.
الحمدلله رب العالمین و به نستعین.
اما بعد قال الله تعالی: إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ.

تبریک میلاد و اهمیت شب نیمه شعبان
ابتدا نیمه‌ شعبان، سالروز میلاد مبارک حضرت امام زمان عجل ‌الله تعالی فرجه ‌الشریف را بر شما عزیزان تبریک و تهنیت عرض می‌کنم. امشب شب بسیار مهمی است. بعد از شب قدر، با فضیلت ‌ترین شب، امشب است و سفارش مؤکد به احیای این شب شده است. هر کس امشب احیا بگیرد، دعا کند و حاجتی از خدای متعال بخواهد، روایت داریم که خدای متعال به هیچ وجه تقاضای بنده‌اش را رد نمی‌کند. امشب آدابی دارد که دوستان اگر خواستند احیا بگیرند، می‌توانند آداب آن را از مفاتیح‌الجنان تهیه کنند و اگر مفاتیح در دسترس نبود، می‌توانند از طریق گوگل آداب امشب را به دست بیاورند. اگر خدای متعال به هر یک از ما توفیق بدهد و امشب را احیا کنیم، شب بسیار مهمی است و قطعاً آثار و برکات فراوانی دارد. با توجه به همین آثار و اهمیت بود که امشب این جلسه دایر شد.

برگزاری جلسه با وجود تمامی مشغله‌ها
اگرچه نظر برخی همکاران این بود که امشب جلسه نداشته باشیم، چون مراسم و مجالس زیاد است و هر کس در منزل خود و در خانه خود مناسبت‌های مختلفی دارد، و تازه اطلاع پیدا کردم که یکی از همکاران امشب عقد دخترش است، بعضی همکاران هم جلسات همیشگی داشتند، شب‌های چهارشنبه. به هر حال؛ اما با توجه به اهمیت امشب، من گفتم به هر تعدادی که بشود و به هر مقداری که حاضر شوند، جلسه باید برگزار شود و باید از فیض این شب بهره ببریم.

طرح موضوع: ضرورت ظهور و وظیفه ما
امشب ما و شما به نیابت از تمام پیامبران الهی و تمام ائمه معصومین علیهم ‌الصلاة‌ و السلام، تمام فقها و شهدا و بزرگان دینی که در این مسیر زحمت کشیدند، این مجلس را دایر کرده‌ایم و به روح همه آن‌ها درود می‌فرستیم. موضوع صحبت امشب، ضرورت ظهور و وظیفه ماست. چرا این ‌همه بحث از ظهور می‌شود؟! چرا این‌همه فریاد می‌زنیم که امام مهدی(عج) ظهور کند و حکومت عدل خود را تشکیل بدهد؟! صدها سال است که این درخواست و این ندا وجود دارد؛ مجالس و محافل مختلف برگزار می‌شود، دعاهای ندبه، گریه‌ها و زاری‌ها و… اصولاً چه ضرورتی دارد که امام مهدی عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف ظهور کند؟!

ضرورت اول: حاکمیت الهی بر زمین
ضرورت اول این است که حکومت، مال خداست و در زمین تنها شایسته است که خدای متعال حاکم باشد و احکام او پیاده شود. اما تا امروز چنین حکومتی برقرار نشده است. ۱۲۴ هزار پیامبر بزرگ مبعوث شدند، اما نتوانستند یک حکومت سراسری، باثبات و بادوام به وجود بیاورند. ائمه معصومین علیهم‌ الصلاة‌ و السلام نیز، همانطور که می‌دانید، اصل کارشان تشکیل حکومت بود، اما موفق نشدند. حتی امیرالمؤمنین امام علی علیه‌السلام که پنج سال به ‌عنوان خلیفه چهارم حاکمیت داشت، حکومتش محدود بود و در سراسر دنیا گسترش نداشت.

ناکامی تجربه‌های پیشین حکومت دینی
تلاش‌های زیادی برای برقراری حکومت انجام شده و زحمات فراوانی کشیده شده است، اما هنوز این توفیق برای هیچ شخص، هیچ فرد و هیچ جریان به‌ طور کامل حاصل نشده است. پیامبر اسلام صل ‌الله‌ علیه ‌و آله خود حکومت اسلامی تشکیل داد، اما ماندگار نشد. ای کاش حکومت پیامبر، اولاً فراگیر می‌شد و ثانیاً کاملاً ماندگار می‌ماند. بعد از رحلت پیامبر صل ‌الله‌ علیه ‌و آله هم حکومت اسلامی آنچنانی که مدنظر خدا، قرآن و ائمه معصومین علیهم‌السلام باشد، شکل نگرفت.

وعده قطعی الهی برای تحقق حکومت عدل
اینجاست که باید کسی بیاید و این هدف را محقق کند؛ کسی که این حکومت فراگیر را در زمین به وجود بیاورد، قسط و عدل الهی را در سراسر زمین جاری و ساری کند، حقوق همه انسان‌ها را تأمین نماید و مدینه فاضله‌ای شکل بگیرد. این ضرورت اول است که هم آیات قرآن بر آن دلالت دارد و هم روایات ائمه معصومین علیهم‌السلام. قبل از آمدن به جلسه، آیات فراوانی را مطالعه کردم که خدای متعال وعده‌ای جدی داده است مبنی بر اینکه این ظهور اتفاق خواهد افتاد، امام مهدی(عج) خواهد آمد و حکومت تشکیل خواهد داد. این وعده الهی است و قطعاً تحقق پیدا می‌کند و هیچ تردیدی در آن نیست.

ضرورت دوم: ناتوانی بشر در مدیریت جهان
ضرورت دوم این است که مدیریت از دست بشر خارج شده است. شما شرایط امروز و حاکمیت‌های امروز را می‌بینید؛ نه ‌تنها دنیا به سمت آرامش و آسایش حرکت نمی‌کند، نه ‌تنها به سوی عدالت و رفاه پیش نمی‌رود، بلکه هر روز ظلم، جنایت، جنگ، قتل و خون‌ریزی بیشتر می‌شود.

انقلاب اسلامی و برهم خوردن معادلات قدرت
درست است که جریانی به نام انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی رحمت ‌الله‌ علیه شکل گرفت، اما تلاش دشمن بعد از پیروزی انقلاب بیشتر شد؛ چرا که قبل از آن، دنیا برای آن‌ها آرام بود. امریکا و اروپا هر جا مسلط بودند، راحت حکومت می‌کردند، از گرده مردم تسمه می‌کشیدند، بهره‌برداری می‌کردند، منابع جهان اسلام را غارت می‌کردند و زندگی آسوده‌ای داشتند، بدون دغدغه و مشکل.

القائات دشمن علیه انقلاب و رهبری
یکی از انتقادهایی که به انقلاب اسلامی وارد می‌شود و عامل آن دشمن است، این است که سعی می‌کند چنین القا کند و عناصر جاهل هم دنباله‌رو آن می‌شوند که دنیا داشت مسیر خودش را می‌رفت، امام خمینی آمد و همه ‌چیز را به ‌هم زد، انقلاب اسلامی همه‌ چیز را خراب کرد. امروز هم همین حرف‌ها در فضای مجازی و رسانه‌ها مطرح است که اگر این آقا و این رهبر نباشد، ایران گل و بلبل می‌شود، اگر شعارهای انقلابی و اسلامی نباشد، دیگر مشکلی نیست و امریکا کاری با کسی ندارد و همه راحت زندگی‌شان را می‌کنند.

شعار همراه با عمل؛ راز ماندگاری انقلاب
خب دقیقاً مشکل غرب و استکبار، شعارهای دینی و اسلامی و عمل به این شعارهاست. فقط شعار نیست؛ انقلاب اسلامی با شعارِ صرف پیروز نشد. امام شعار داد، اما در کنارش عمل هم کرد و انقلاب به پیروزی رسید. امروز هم خلف صالح ایشان، حضرت امام خامنه‌ای حفظه ‌الله تعالی، شعار می‌دهد و در کنارش عمل می‌کند.

مانع بزرگ در برابر زیاده‌خواهی استکبار
تلاش این انقلاب، این نظام و این رهبری، حرکت در مسیر تحقق عدالت و اجرای احکام اسلام است و این برای استکبار بسیار سخت و مانع زیاده‌خواهی آن‌هاست. قبلاً بدون مانع، منابع اسلامی را می‌بلعیدند و ایران را هم می‌بلعیدند و همه امکانات کشور در اختیار امریکا بود. امروز، به تعبیر حضرت امام خامنه‌ای حفظه ‌الله تعالی، امریکا می‌خواهد ایران را ببلعد، اما ملت بزرگ ایران مانع این بلعیدن شده است.

بحران جهانی مدیریت بشری
به هر حال، در گذشته چنین وضعیتی وجود داشت و انقلاب اسلامی جرقه‌ای زد و چراغی را در مسیر فراهم‌سازی شرایط ظهور روشن کرد. اما امروز می‌بینید چه تقابلی وجود دارد و شرایط به چه شکلی درآمده است. در مجموع، مدیریت جهان توسط بشر با بحران جدی مواجه شده است. اگرچه امریکایی‌ها و اروپایی‌ها به قدرت خود می‌بالند و ادعای مدیریت دارند، اما این مدیریت عملاً در حال فروپاشی است.

نیاز بشر به رهبری الهی
هر طرف دنیا را که نگاه کنید، مشکل و معضل وجود دارد. حالا لازم است کسی بیاید که جامعه بشری را درست مدیریت کند، درست رهبری نماید و حاکمیت مطلق الهی را برقرار سازد؛ مدیریتی بر اساس احکام و معیارهای دینی، نه بر اساس خواسته‌های بشری که امروز همین خواسته‌ها باعث این همه بحران شده است. این دو ضرورت، دلیل نیاز ما به ظهور امام مهدی عجل ‌الله تعالی فرجه ‌الشریف است.

حتمی بودن ظهور و نقش زمینه‌سازی
شما از پیامدهای حکومت عدل الهی توسط امام مهدی عجل ‌الله تعالی فرجه‌ الشریف حتماً شنیده‌اید که چه شرایط آسان و مطلوبی در زندگی بشر ایجاد می‌شود و آسایش و آرامش در سراسر دنیا برقرار خواهد شد. حالا که ظهور هم حتمی است و هم ضروری، وظیفه ما چیست؟! آیا باید بنشینیم تا خود به‌ خود اتفاق بیفتد؟! خیر. ظهور خود به‌ خود اتفاق نمی‌افتد؛ باید زمینه‌های آن فراهم شود.

دو وظیفه اساسی منتظران
در این میان، ما دو وظیفه جدی داریم. اول اینکه باید متشکل عمل کنیم، چون با کار فردی هیچ اتفاقی نمی‌افتد. حتی در سطح خانواده هم اگر کار تشکیلاتی نباشد، آن خانواده موفق نخواهد بود. خانواده‌هایی که نظم، برنامه و ارتباطات قوی ندارند، معمولاً دچار مشکلات متعدد می‌شوند و قدرت پیشرفت ندارند.

ضرورت تشکیلات از خانواده تا جامعه
حتی اگر خانواده‌ای بخواهد قوی، ثروتمند و آینده‌دار باشد، باید متشکل عمل کند. پدر، مادر، فرزندان باید روحیه سازمانی داشته باشند. حالا چه برسد به سطح اجتماع؛ اگر بخواهیم اثرگذار باشیم و رضایت اسلام، ائمه و امام زمان علیهم‌السلام را جلب کنیم، راهش این است که مؤمنین و مؤمنات به‌ صورت سازمان‌یافته عمل کنند.

آسیب‌شناسی جامعه افغانستان در کار تشکیلاتی
متأسفانه شرایطی که امروز، به ‌ویژه در جامعه افغانستان می‌بینم، بسیار تأسف‌بار است. چه داخل افغانستان و چه خارج از آن، ضرورت کار سازمانی هنوز نهادینه نشده است. در دوران جهاد یا پس از آن، برخی به نام سازمان و حزب اشتباهات و حتی جنایاتی مرتکب شدند، اما این‌ها بیشتر دستاویز دشمن برای بدبین‌سازی بوده است.

دشمن، استاد تشکیلات و سیاست
دشمن خودش به ‌شدت دنبال کار سیاسی و تشکیلاتی است. اگر امریکایی‌ها، اروپایی‌ها و حتی رژیم صهیونیستی با نیروی انسانی محدود خود این ‌همه تأثیرگذاری دارند، به‌خاطر کار تشکیلاتی آن‌هاست. اما در عین حال، تلاش می‌کنند جوامع اسلامی را نسبت به کار حزبی و سازمانی بدبین کنند.

تخریب آگاهانه‌ی مفهوم تشکیلات
لذا مدام القا می‌کنند که کار سیاسی بد است، کار سازمانی بد است. اگر چهار نفر در گذشته اشتباه کردند، آن را تعمیم می‌دهند تا اصل کار تشکیلاتی را زیر سؤال ببرند. در حالی که اشتباه یک فرد یا یک جریان، دلیل بر بد بودن اصل کار سازمانی نیست.

نفوذ تفکر ضدتشکیلاتی در نخبگان
این روحیه متأسفانه در میان علما، دانشگاهیان و نخبگان جامعه نفوذ کرده است. نتیجه‌اش را هم امشب می‌بینید؛ اعضای تشکیلات به‌ طور کامل در جلسه حضور ندارند، در حالی که فقط در مشهد بیش از هزار نفر عضو داریم. این نشان می‌دهد که ضرورت کار تشکیلاتی نه ‌تنها نهادینه نشده، بلکه ضد آن نهادینه شده است.

خطر پراکندگی در جامعه اسلامی
این وضعیت بسیار خطرناک و ضربه‌زننده است، به ‌ویژه برای جامعه افغانستان. هر کس برای خودش کاری می‌کند، فکری دارد و مجموعه‌ای در گوشه‌ای تشکیل داده است. چه ‌بسا امشب ده‌ها و صدها جلسه خانوادگی برگزار شود، در حالی که ثواب اجتماع عمومی به ‌مراتب بیشتر از یک جلسه خانوادگی است.

کم‌کاری ما در بزرگداشت نیمه شعبان
ما جشن امام زمان(عج) را باید بسیار بسیار باشکوه‌تر از هر جشن دیگری برگزار می‌کردیم. ببینید، مثلاً شب عید غدیر این‌قدر فضیلت ندارد که شب نیمه‌ شعبان این‌قدر فضیلت دارد. حالا عید غدیر بماند سر جای خودش که متأسفانه به ‌اصطلاح کاری درخور شأن آن انجام نمی‌شود؛ اما در بحث نیمه‌ شعبان، نیمه‌ شعبانی که همه فرق اسلامی و همه مذاهب آن را قبول دارند، شیعه‌ها قبول دارند، اهل سنت آمدن امام مهدی(عج) را قبول دارند و سایر فرق اسلامی هم قبول دارند، خب امشب باید ما جلسات هزاران هزار نفری می‌داشتیم، محافل بسیار بزرگ و با ازدحام برگزار می‌کردیم که متأسفانه این‌گونه نیست.

تفاوت نگاه ایرانی‌ها و کوتاهی جامعه افغانستان
شما در سطح ایران بگردید؛ البته من دارم جامعه افغانستان را می‌گویم. ایرانی‌ها الحمدلله خیلی به این مباحث توجه دارند و جلسات بسیار خوب و پرشکوه برگزار می‌کنند. این ما افغانی‌ها هستیم که متأسفانه به ارزش این محافل و مجالس پی نمی‌بریم؛ نه در داخل افغانستان و نه اینجا. حالا بهانه در داخل افغانستان این است که طالبان نمی‌گذارند، در حالی که اگر عزم وجود داشته باشد و اگر جدیت وجود داشته باشد، امارت اسلامی نه‌ تنها کاری ندارد بلکه امنیت هم تأمین می‌کند؛ نمونه‌اش محرم است، نمونه‌اش عید غدیر امسال است.

امکان‌پذیری حرکت‌های بزرگ فقط با تشکیلات
بنابراین، چنین حرکت‌هایی فقط با کار سازمانی ممکن است، با کار انفرادی ممکن نیست. شما فکر نکنید که یک نفر می‌تواند ده هزار نفر یا صد هزار نفر را جمع کند؛ بلکه باید پشت سر این حرکت‌ها، این جلسات و این راهپیمایی‌ها، کار سازمانی و تشکیلاتی وجود داشته باشد. کار تشکیلاتی برای مؤمنین واجب است؛ این دستور قرآن است.

اطاعت از خدا فقط در نماز نیست
می‌گوییم چرا نماز می‌خوانی؟! می‌گویند خب خدا گفته «وَ أَقِيمُوا الصَّلَاةَ». خب اگر شما به امر خدا این‌قدر توجه داری و مطیع امر خدا هستی، خدا آیات دیگری هم در رابطه با تشکیلات گفته است: «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ». این آیه به صراحت به مسلمان‌ها دستور می‌دهد که منسجم شوید، متشکل شوید و قدرت ایجاد کنید. معنای «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا» چیست؟! معنایش این است که متحد شوید و جمعیت به وجود بیاورید.

دستور صریح قرآن به ایجاد جمعیت مؤمن
خداوند می‌فرماید: «وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ». یعنی به صراحت دستور می‌دهد که اگر قرار است در راه خدا کار کنید و امر به معروف و نهی از منکر انجام دهید، باید جمعیت ایجاد کنید و یک مجموعه تشکیل بدهید و در این مسیر حرکت کنید؛ وگرنه ممکن نیست. آن هم امر به معروف و نهی از منکری که هیچ خوبی‌ای در دنیا هم‌سنگ آن نیست. شما نهج‌البلاغه را بخوانید؛ حضرت امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام به صراحت می‌فرماید که هیچ نیکی، حتی جهاد، به اندازه امر به معروف و نهی از منکر نیست؛ فضیلت امر به معروف از جهاد بالاتر است.

بی‌توجهی مؤمنین به دستور تشکیلاتی خدا
خب اگر بحث تشکیلات و سازمان مورد دستور خدای متعال است، چرا مؤمنین عمل نمی‌کنند؟! چرا این‌همه ضعف و این‌همه سستی وجود دارد؟! هر کار شخصی برای ما اهمیت دارد، الا کار جمعی. به کار جمعی و سازمانی اهمیت نمی‌دهیم، در حالی که بحث جمعیت از نظر خدای متعال اهمیت دارد و مورد حمایت اوست. اینکه خدا در قرآن این‌همه بر وحدت، اتحاد و اجتماع تأکید می‌کند، برای چیست؟! برای این است که اهمیت دارد و مورد حمایت الهی است. هر کاری که مطابق رضای خدا انجام شود، جای شکران دارد.

اولویت اصلی عصر ظهور: کار سازمانی
بنابراین، مهم‌ترین وظیفه ما در عصر ظهور، کار سازمانی است. ما باید وقت بگذاریم و امکانات فراهم کنیم، چون پیروزی در همین کار است. وقتی کار سازمانی شکل گرفت، مهم‌ترین مأموریت آن، تربیت نیرو و کادرسازی است. مؤمنین حتماً باید به این موضوع توجه کنند. هر کاری که می‌کنند، هر پولی که خرج می‌کنند و هر فرصتی که می‌گذارند، باید محورش تربیت باشد.

آغاز تربیت از خانواده
این تربیت از بنیاد خانواده شروع می‌شود. ما باید به فرزندان خود بسیار توجه کنیم و در بحث تربیت آن‌ها جدی کار کنیم. مادران در این زمینه نقش بسیار مهمی دارند. فرزندان خدوم برای اسلام، دین، مذهب و مکتب، اول پایه‌شان در خانواده‌ای مستحکم و قوی شکل می‌گیرد. اما متأسفانه گاهی در عرصه عمومی برنامه تربیتی داریم، کلاس می‌گذاریم، آموزش می‌دهیم، ولی در خانواده غفلت می‌کنیم؛ در حالی که خانواده بسیار مهم است.

معیار سنجش ارزش مجالس دینی
مجالس و هیئت‌هایی که برگزار می‌کنیم؛ محرم، صفر، نیمه‌ شعبان و امثال این‌ها، باید تمرکزشان بر نیروسازی باشد. اگر مجلس محرم برای اسلام سرباز تربیت نکند، آن مجلس به درد نمی‌خورد. حسین ‌حسین گفتن، زنجیر زدن، پول خرج کردن، اگر نیروساز نباشد، به درد نمی‌خورد؛ رهایش کنید. هر مجلس محرم باید تربیت‌کننده نیرو باشد. مجالس عید غدیر، میلاد و شهادت های ائمه(ع)، حتی نشست‌های دو نفره، پنج نفره و ده نفره، باید با این هدف برگزار شود که نیروی مؤمن تقویت شود.

بحران تربیتی در مساجد
ما امروز در بحث تربیت مشکل جدی داریم. وضعیت مساجد ما بسیار بحرانی است؛ مساجد خالی هستند. اگر هم نماز جماعت برگزار می‌شود، برنامه تربیتی وجود ندارد. روحانی نماز را می‌خواند و می‌رود، در حالی که مسجد باید مرکز تربیت و سازماندهی باشد.

نقش ضعف مساجد در بحران‌های اجتماعی
یکی از مشکلاتی که در جنجال‌های اخیر جمهوری اسلامی خودش را نشان داد، ضعف مساجد بود. اگر مساجد، به‌ ویژه در محلات، درست عمل می‌کردند و روحانیت کار تربیتی جدی انجام می‌داد، چرا جوانان ۱۴ تا ۲۵ ساله در مسیر دشمن قرار گرفتند؟! چون روی آن‌ها کار نشده بود. وقتی جوان را رها کنی، دشمن که بیدار است، می‌آید و روی او کار می‌کند.

هشدار نسبت به آینده فرهنگی
اگر در جمهوری اسلامی فوراً در بحث مساجد تجدید نظر نشود و کار جدی آغاز نگردد، مطمئن باشید شرایط بدتری رخ خواهد داد. کار فرهنگی در مساجد بسیار مهم است. در افغانستان هم متأسفانه مساجد از کیفیت مطلوب برخوردار نیستند. روحانیت برنامه‌ای برای تربیت نیرو ندارد؛ فقط سخنرانی می‌کند و می‌رود.

سوءبرداشت خطرناک از سیاست و دین
تازه اگر بحث سازمان و تشکیلات را مطرح کنید، می‌گویند سیاسی‌اش نکن! مجلسی که به نام امام حسینی است که شمشیر کشید و جنگ نظامی کرد، می‌گویند سیاسی‌اش نکن. ببینید فهم و شعور تا کجا منحرف شده است. نمی‌گویم عمدی است یا عوامل دشمن‌اند، اما فضایی که دشمن ایجاد کرده، جامعه ما را به این نقطه رسانده است. بنابراین، در بحث تربیت نیرو باید جدی وارد عمل شویم.

وظیفه سوم منتظران: مبارزه با منکرات
کار سوم ما این است که در برابر منکرات جدی بایستیم. عواملی که مانع ظهور هستند را باید شناسایی و با آن‌ها مقابله کنیم. اینکه می‌گویند امام زمان(عج) زمانی ظهور می‌کند که دنیا پر از ظلم شود، برداشت درستی نیست. تا وقتی شما با جدیت با منکرات مبارزه نکنید و جامعه را آماده نکنید، ظهور اتفاق نخواهد افتاد. ما باید مبارزه با منکرات را از خانواده‌های خودمان شروع کنیم.

ضعف جدی تربیتی در خانواده‌ها
متاسفانه در خانواده‌های ما کارهای بسیار ضعیفی انجام می‌شود یا اصلاً کاری انجام نمی‌شود. و الا چگونه ممکن است یک دختر جوان مسلمان از خانه خود بی‌حجاب یا بدحجاب بیرون شود؟! به‌ خصوص افغانی‌های سابق نسبت به ناموس، زن و دختر خود غیرت زیادی داشتند، اما حالا واقعاً نمی‌دانم این بی‌غیرتی چگونه به ‌وجود آمده است. طرف را من می‌شناسم؛ آدم خوبی است، شعارهای بسیار دهن‌پرکن در سخنرانی‌ها و مجامع می‌دهد، اما وقتی در یک فضای اجتماعی شلوغ کنار او می‌ایستیم، می‌بینیم دخترش در کنارش ایستاده و نیمی از مویش بیرون است.

بی‌حجابی؛ دروازه ورود بی‌عفتی
خب چرا چنین وضعیتی به ‌وجود آمده است؟! شما خوب می‌دانید که بی‌حجابی و بدحجابی منفذ ورود بی‌عفتی به جامعه است. من یک ‌بار در مورد بی‌عفتی مفصل صحبت کردم و روایتی از پیامبر اسلام صل ‌الله‌ علیه ‌و آله نقل کردم که اگر بی‌عفتی وارد جامعه شود، ده عامل منهدم‌کننده اجتماع در آن شیوع پیدا می‌کند. دشمن دقیقاً به‌ دنبال همین بی‌عفتی است. هدف اصلی دشمن حجاب نیست؛ بحث اسلام هم چهار تار موی یک زن نیست. اسلام پیامد این کار را بیان می‌کند که اگر بی‌حجابی و بدحجابی در جامعه رواج پیدا کند، نتیجه‌اش بی‌عفتی خواهد بود.

پیامدهای ویرانگر بی‌عفتی اجتماعی
در این صورت ناپاکی هم دامن، هم دهان و هم تمام فکر و ذهن انسان را فرا می‌گیرد. وقتی ناپاکی در جامعه رواج پیدا کرد، ظلم، جور، ناامنی و هزار مشکل دیگر به ‌وجود می‌آید و در نهایت جامعه سقوط می‌کند. به همین دلیل است که مبارزه با منکرات باید از درون خانه آغاز شود و سپس به اجتماع سرایت کند. ما باید نسبت به زنان خود حساس باشیم، نسبت به دختران خود حساس باشیم و نسبت به پسران خود با دقت و وسواس پیگیر باشیم که در چه مسیری حرکت می‌کنند.

وظیفه چهارم منتظران: ترویج معروف‌ها
کار چهارم، بحث معروف‌هاست. ما در ترویج معروف‌ها باید کار کنیم و جامعه را از نظر ظهور آماده بسازیم. این‌طور نیست که جامعه پر از منکرات باشد و هیچ ارزشی در آن وجود نداشته باشد و بعد امام زمان(عج) ظهور کند؛ نخیر. کسی که در این مسیر عمل می‌کند، لیاقت دارد بگوید منتظر امام زمان است، لیاقت دارد در مجالس گریه کند و بگوید منتظر امام زمان است. اما اگر کسی چنین احساسی نداشته باشد، چنین مسئولیتی را دنبال نکند و کاری انجام ندهد، وقتی امام زمان (عج) او را رها کند، قطعاً باید بداند که بدبخت خواهد شد.

نعمت توجه امام زمان (عج) و مسئولیت ما
اگر امروز حال نسبتاً خوبی داریم و اگر گاهی نشانه‌هایی از خیر و برکت می‌بینیم، همه از توجه حضرت امام زمان عجل ‌الله تعالی فرجه ‌الشریف و دعای ایشان به حال ماست. بنابراین، در چنین شبی و در چنین مناسبتی که گرد هم آمده‌ایم، باید با خدای خود تعهد ببندیم و با امام زمان خود پیمان ببندیم که آقا جان، اگر در گذشته کوتاهی کرده‌ایم، از امشب در مسیر شما هستیم؛ اگر ضعف و سستی داشته‌ایم، از امشب قوی و مصمم می‌خواهیم در مسیر شما حرکت کنیم و در تحقق فریضه بزرگ امر به معروف و نهی از منکر تلاش جدی داشته باشیم.

آغاز مسئولیت از خانه تا جامعه
ما باید این مسیر را از خانه خود آغاز کنیم؛ سپس در سطح قوم، فامیل، کوچه، ولسوالی، ولایت و در نهایت کل کشور. مسئولیت بزرگی بر دوش ماست؛ از خانواده گرفته تا اجتماع. امیدواریم خدای متعال در این مسیر به همه ما توفیق عنایت فرماید.

توضیح پایانی درباره برنامه‌های تشکیلاتی
قرار بود در مورد برخی برنامه‌های مرکز تبیان و دستاوردهای تشکیلات و اینکه در آینده چه اقداماتی باید انجام شود صحبت کنم، اما با توجه به عدم حضور بسیاری از اعضا، این بحث را به جلسه‌ای دیگر موکول می‌کنم؛ ان ‌شاء الله اگر خدا توفیق داد، تحت عنوان یک نشست سازمانی به این مباحث خواهیم پرداخت. فقط خواهش من از همکاران و دوستان این است که با آقای هاشمی در ارتباط باشند و هر برنامه فکری، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی که ایشان هدایت و جهت‌دهی می‌کند، همکاری جدی داشته باشند. کار سازمانی باید به ‌صورت عینی در مجموعه ما محقق شود. الحمدلله در طول این ۳۶ سال حضور در عرصه، حرکت‌های خوبی انجام شده و مرکز تبیان دستاوردهای ارزشمندی دارد که ان ‌شاء الله در جلسه‌ای دیگر، با حضور همه همکاران، خدمت عزیزان ارائه خواهد شد. والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته!