خبرگزاری صدای افغان(آوا)-مشهد مقدس: مراسم منقبت‌خوانی با حضور جمعی از مهاجرین افغانستانی مقیم مشهد مقدس و با مشارکت حجت‌الاسلام و المسلمین سید عیسی حسینی مزاری، رئیس مرکز تبیان افغانستان، و هیئت همراه، به همت انجمن منقبت‌خوانان «گلستان رسالت» به مدیریت یحیی غلامی برگزار شد. این مراسم که در فضایی معنوی و با استقبال گسترده علا‌قمندان اهل‌بیت علیهم‌السلام برگزار گردید، با محوریت بیان مناقب و فضائل حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه‌السلام همراه بود.

در این برنامه، منقبت‌خوانان و مداحان حاضر با قرائت اشعار و سروده‌های دینی، به تبیین جایگاه معنوی، اخلاقی و اجتماعی حضرت امام علی علیه‌السلام پرداختند و تلاش کردند با بهره‌گیری از زبان شعر و منقبت، پیوند عاطفی و معرفتی حاضران با سیره اهل‌بیت علیهم‌السلام را تقویت کنند.

حجت‌الاسلام و المسلمین سیدعیسی حسینی مزاری، رئیس مرکز فعالیت‌های فرهنگی اجتماعی تبیان افغانستان طی سخنانی ضمن قدردانی از برگزارکنندگان این مراسم، از تلاش‌های یحیی غلامی و منقبت‌سرایان و مداحان حاضر تقدیر کرد و گفت: چنین برنامه‌هایی نقش مهمی در تقویت ارتباط و علاقه مردم با ائمه معصومین علیهم‌السلام دارد و حضور در این مجالس و شنیدن اشعار منقبت‌خوانان، این ارتباط را عمیق‌تر می‌سازد.

رئیس مرکز تبیان در ادامه سخنان خود با اشاره به مفهوم محبت نسبت به اهل‌بیت علیهم‌السلام اظهار داشت: وقتی ارتباط انسان با ائمه معصومین(علیهم السلام) بیشتر می‌شود، محبت در دل‌ها شکل می‌گیرد. محبت یک حالت قلبی است، اما اگر این محبت به مرحله مودّت برسد، تنها در حد احساس باقی نمی‌ماند، بلکه به عمل منجر می‌شود. به گفته وی، مودّت یعنی محبت قلبی همراه با اقدام عملی و حرکت در مسیر اهداف و برنامه‌های ائمه معصومین (علیهم السلام).

وی تأکید کرد: عمل به فرمایش‌های ائمه معصومین علیهم‌السلام در حقیقت عمل به قرآن کریم و دستورات پیامبر اسلام صل ‌الله علیه و آله است و چنین عملی آثار جدی و عمیقی در زندگی انسان دارد؛ هم زندگی مادی را متحول می‌کند و هم زندگی معنوی را، هم عزت دنیوی به همراه می‌آورد و هم سعادت اخروی را.

حسینی مزاری سپس با طرح یک پرسش اجتماعی، به وضعیت جامعه افغانستان و نیز شرایط مهاجرین اشاره کرد و گفت: مردم افغانستان علاقه و محبت عمیقی نسبت به ائمه معصومین (علیهم السلام) دارند، مجالس مذهبی، به ‌ویژه در ایام محرم، به ‌طور گسترده برگزار می‌شود و در طول سال نیز نشست‌ها و برنامه‌های دینی و معنوی برقرار است. با این حال این سؤال مطرح می‌شود که با وجود این همه توسل و ارتباط، چرا جامعه ما دچار مشکلات فراوان، جنگ‌های طولانی، وضعیت نامناسب اقتصادی و فشارهای روحی و روانی است.

وی در پاسخ به این پرسش تصریح کرد: مشکل اصلی در عمل نکردن صحیح به دستورات الهی است. قوانینی که خداوند برای زندگی بشر قرار داده، کامل‌ترین و پیشرفته‌ترین قوانین است و قرآن کریم و سیره پیامبر اسلام و اهل‌بیت علیهم‌السلام، برنامه جامع زندگی را ارائه می‌دهد. اما بسیاری از مشکلات به این دلیل است که ما به همه این دستورات پایبند نیستیم.

رئیس مرکز تبیان با اشاره به برخی آسیب‌های اجتماعی افزود: ممکن است انسان نماز بخواند و واجبات مالی خود را انجام دهد، اما در عین حال گرفتار غیبت، تهمت، اختلاف‌افکنی و تخریب دیگران باشد. این رفتارها از درون خانواده آغاز می‌شود و تا سطح جامعه گسترش می‌یابد و نتیجه آن اختلاف، ناهنجاری و مشکلات اجتماعی است.

حسینی مزاری با انتقاد از تناقض در دینداری گفت: همان‌طور که نماز دستور خداست، وحدت و امر به معروف و نهی از منکر نیز دستور الهی است. اگر در برابر بدحجابی، گناه و انحراف در خانواده‌ها و جامعه بی‌تفاوت باشیم، نمی‌توان انتظار داشت که مشکلات برطرف شود. به گفته وی، بسیاری از ناهنجاری‌های موجود ریشه در ضعف تربیتی خانواده‌ها دارد.

رئیس مرکز تبیان همچنین با اشاره به نقش دشمنان اظهار داشت: دشمن زمانی می‌تواند از جامعه سوءاستفاده کند که بستر درونی آن آماده باشد. اگر زمینه‌های ضعف، اختلاف و گناه در جامعه وجود نداشته باشد، دشمن امکان بهره‌برداری نخواهد داشت.

وی در بخش دیگری از سخنان خود به تجربه‌های تاریخی افغانستان اشاره کرد و گفت: در دوره‌های مختلف، از جهاد تا جنگ‌های داخلی و سپس دوران جمهوریت، مشکلات فراوانی بر جامعه تحمیل شد و یکی از عوامل اصلی آن، ضعف کار فرهنگی و تربیتی بود. به گفته او، دشمنان با کار فرهنگی گسترده، آسیب‌های عمیقی وارد کردند، در حالی که در مقابل، فعالیت‌های فرهنگی اثرگذار و تربیت‌محور به اندازه کافی انجام نشده است.

رئیس مرکز تبیان با اشاره به مجالس مذهبی اظهار داشت: برگزاری مجالس پرجمعیت به‌ تنهایی کافی نیست، بلکه مهم خروجی این مجالس است. اگر یک مجلس بتواند یک انسان متعهد و سرباز واقعی برای اسلام و اهل‌بیت(علیهم السلام) تربیت کند، ارزشمند و موفق است. وی تأکید کرد: این مجالس زمانی اثرگذار و ماندگار خواهند بود که با نیت الهی و هدف تربیت نیروهای مؤمن و مسئولیت‌پذیر برگزار شوند و بتوانند دردی از جامعه افغانستان و جامعه مهاجرین را درمان کنند.

متن کامل سخنان حسینی مزاری در این مراسم به شرح ذیل است:
اعوذبالله من الشیطان الرجیم. بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدلله رب العالمین و به نستعین.
خدا خیر بدهد جناب آقای غلامی را که زمینه یک چنین برنامه‌ای را فراهم کرد و سپاس‌گزار هستیم از مناقب‌سرایان و مداحان که با اشعار زیبا روح و جان تازه‌ای برای همه به وجود آوردند.

اهمیت چنین جلساتی این است که علاقه و ارتباط حاضرین با ائمه معصومین(علیهم السلام) بیشتر می‌شود. اگرچه همه ما و شما علاقه داریم، اما با نشستن در یک چنین جلساتی و گوش دادن به اشعار و سروده‌های مناقب‌خوانان، قطعاً این ارتباط بیشتر می‌شود.

از ارتباط با اهل‌بیت (علیه السلام) تا محبت قلبی
خب، وقتی که ارتباط ما با ائمه معصومین (علیهم السلام) بیشتر شد، ایجاد محبت می‌شود در دل‌های ما. طبعاً شما می‌دانید که محبت یک حالت قلبی است؛ یعنی ما در قلب خود سعی می‌کنیم که ائمه معصومین (علیهم السلام) را بیشتر از پیش دوست داشته باشیم. اما این دوستی در دل تبدیل به محبت می‌شود. محبت یک حالت قلبی است و صرفا ائمه (علیهم السلام) را دوست داریم، اما عملی به دنبالش نیست. اما همین محبت تبدیل به مودّت می‌شود. مودّت هم محبت قلبی است و هم اقدام عملی؛ یعنی وقتی ما در دل و قلب خود نسبت به ائمه معصومین (علیهم السلام) محبت داشتیم، به دنبالش مطابق برنامه‌ها و اهداف ائمه معصومین عمل هم می‌کنیم.

پیروی از ائمه معصومین (ع) و پیروی از قرآن و آثار و برکات آن
ما وقتی عامل به فرمایش‌های ائمه معصومین (علیهم السلام) شدیم، عامل به قرآن هستیم، عامل به دستورات پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله وسلم) هستیم و قطعاً عمل مطابق قرآن و مطابق ائمه معصومین (علیهم السلام) از پیامبر گرفته تا امام زمان (عج)، تأثیر شگرفی در زندگی ما می‌گذارد؛ هم زندگی مادی ما را زیر و رو می‌کند و هم زندگی معنوی ما را، هم زمینه رسیدن به عزت دنیا را برای ما فراهم می‌کند و هم شرایط سعادت آخرت را.

پرسش جدی درباره وضعیت جامعه
شاید این سؤال برای شما پیش بیاید که مردم افغانستان همه‌شان به ائمه معصومین (علیهم السلام) محبت دارند. مجالس زیادی در رابطه با ائمه معصومین برگزار می‌شود و ذکر مصیبت هست، ایام شادی و غم است و به خصوص ایام محرم در شهرهای افغانستان غوغاست و سیاه‌پوش است و مراسم و مجالس است. و غیر از محرم هم هر مناسبتی که در رابطه با ائمه معصومین (علیهم السلام) است، مجالس خیلی باشکوهی است و تجلیل می‌شود از مناسبت‌ها، و غیر از مناسبت‌ها باز هم مردم ما حداقل هر هفته نشست‌ها و مجالس معنوی و دینی برای یادآوری مباحث دینی و توسل و توکل دارند.

گستردگی مجالس دینی و استمرار آن
همچنین در افغانستان جمعه‌خوانی همیشه برقرار است. در ایران هم مهاجرین شب‌های چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه به مجالس دینی و معنوی خودشان می‌رسند. خب، ما این همه توسل و ارتباط و علاقه داریم؛ چرا ما وضع بدی داریم در این دنیا؟! چرا ما در افغانستان پنجاه سال جنگ داشتیم؟! چرا وضعیت اقتصادی مردم ما در افغانستان خراب است؟! چرا در ایران اوضاع این‌طوری است و مردم، به خصوص مهاجرین، با مشکلات و معضلات مختلف در یک حالت استرس و اضطراب زندگی می‌کنند؟! همه اقشار مختلف جامعه استرس دارند، نگرانی دارند، ناراحتی دارند و مشکلات مختلف دارند. خب چرا ائمه معصومین (علیهم السلام) و خدای متعال به داد ما نمی‌رسند؟!

پاسخ به یک سؤال اساسی
این سؤال جدی است و گاهی هم مطرح می‌شود. پاسخ این است که ما عاملِ درست نیستیم. قوانینی که خدای متعال برای مدیریت این جهان در اختیار ما گذاشته است، پیشرفته‌ترین و مدرن‌ترین قوانین است؛ قوانینی که نظیرش در دنیا نیست و هیچ‌یک از کشورها، حتی آن‌هایی که تمدن‌های بلند دارند، چنین قوانینی ندارند. شما قرآن کریم را از ابتدا تا انتها بخوانید، همه‌اش قانون است برای زندگی ما. دستورات پیامبر اسلام، امام علی، امام حسن و حضرت زهرا (سلام‌الله علیهم) و امام حسبن و سایر ائمه معصومین علیهم السلام همه برنامه زندگی و برنامه درست زندگی کردن است.

ریشه مشکلات در عمل نکردن به دستورات
اینکه ما در زندگی مشکلات داریم به خاطر این است که ما عامل به تمام این دستورات نیستیم. حالا ممکن است نماز بخوانیم، نماز با حال هم بخوانیم و خمس و وجوهات خود را پرداخت کنیم، ولی از آن طرف غیبت می‌کنیم، از آن طرف اهل تهمت هستیم، از آن طرف زیر پای همدیگر را خالی می‌کنیم، از آن طرف تبلیغات منفی و مذموم از درون خانواده شروع می‌شود تا بین اقوام، تا محیط محله، تا کل ولایت و کل کشور. این‌ها مشکلاتی است که در جامعه ما و شما وجود دارد و حرکت‌هایی است که از ما سر می‌زند و در مسیر اختلاف است.

تناقض در اطاعت از دستورات الهی
خوب، ما می‌گوییم شما چرا نماز می‌خوانید؟! می‌گوید خدا گفته نماز بخوانیم. خب اگر شما این‌قدر مطیع دستور خدا هستید، نماز اول وقت می‌خوانید، نماز با حال می‌خوانید، با خضوع و خشوع می‌خوانید؛ اما بحث وحدت هم دستور خداست، پس چرا بر اساس این دستور خدا عمل نمی‌کنید؟! خدای متعال دستور به امر به معروف و نهی از منکر داده است؛ چرا بر اساس این دستور خدا عمل نمی‌کنید؟! چرا در داخل خانواده‌های ما دختران و زنان بدحجاب‌اند اما مردان غیرت ندارند و حرف نمی‌زنند؟! چرا دختران و پسران ما از درون خانه گرفتار معاصی هستند؟! چرا ما حرکتی نداریم؟! چرا در راستای تربیت خانواده‌های خود جدی نیستیم؟! این همه بدحجابی و بی‌حجابی که در خیابان‌ها هست، از آسمان به زمین آمده یا نه، از همین خانواده‌های ماست؟!

نقش خانواده در آسیب‌های اجتماعی
شما بروید در جامعه، در میان اجتماعات مهاجرین، دختری مثلاً در سن ۱۸ سالگی می‌بینید با موهای سه‌رنگ و شلوارک پاره. این مال چه خانواده‌ای است؟! از یهود و نصارا که نیست، از خانواده همین جامعه است. چرا؟! به‌ خاطر اینکه پدرها و مادرها مواظب نیستند، در بحث تربیت جدی وارد عمل نمی‌شوند، در برابر گناهان و معاصی نمی‌ایستند. کسی که غیبت می‌کند، به ‌جای اینکه جلویش گرفته شود، با به‌به و چه‌چه راحت گوش می‌کنند. و مسائل مختلف دیگری که در سطح جامعه وجود دارد. وقتی این همه معاصی وجود داشته باشد، برادران، طبعا ما گرفتار بلاها می‌شویم. اختلافات خانوادگی بازتاب گناهان در درون خانواده‌هاست؛ جنگ، اختلاف، آدم‌کشی، سرقت و ناهنجاری‌های اجتماعی در جامعه.

دشمن و بستر آماده درون جامعه
خب شاید شما بگویید این‌ها همه کار دشمن است. بله، دشمن است؛ منتها دشمن تا زمانی که بستر در درون ما آماده نباشد، نمی‌تواند استفاده کند. وقتی فضا و بستر در داخل اجتماع فراهم شد، آن زمان است که دشمن از این بستر سوءاستفاده می‌کند و کشمکش‌ها، ضعف‌ها و ناهنجاری‌ها را افزایش می‌دهد و مردم ما را گرفتار می‌کند.

تجربه‌های تلخ تاریخی و فرهنگی
ما در زمان جهاد مشکلات داشتیم، بعد از جهاد هم وقتی پیروزی به ‌دست آمد، جنگ‌های داخلی مشکلات ما شد. در زمان جمهوریت، که هزار بار بیشتر از گذشته مشکلات داشتیم، بستر ناامن و آماده‌ای که در جامعه بود باعث شد دشمن بهره‌برداری کند. غربی‌ها چنان کار فرهنگی مؤثری در داخل افغانستان انجام دادند که اگر ده‌ها سال هم شبانه‌روز کار کنیم، باز جبرانش آسان نیست؛ آن هم اگر کار جدی بکنیم. در حالی که ما فعلا در عرصه فرهنگ و مباحث فرهنگی کار جدی و اثرگذار نمی‌کنیم؛ کاری که اصلاحی باشد، کاری که تربیت کند، نیرویی بسازد که برای اسلام، مکتب و مذهب سرباز باشد. ما چنین حرکت‌های جدی در افغانستان نداریم.

مجالس پرجمعیت و خروجی کم
ما مجالس زیادی در مشهد داریم، هزاران نفر جمع می‌شوند، مراسم‌های محرم خیلی پرشور برگزار می‌شود. شما از دست‌اندرکاران مجالس بپرسید این همه خرج و مصارف هنگفت می‌شود، آیا یک سرباز جدی برای امام حسین(علیه السلام) تربیت می‌شود؟! اگر یک سرباز برای امام حسین(علیه السلام) تربیت شود، درست است. حتی اگر مجلس هزار یا پنج‌هزار نفری باشد و سیزده شب هم ادامه داشته باشد، اما خروجی‌اش یک سرباز جدی باشد، ما برنده‌ایم.

ضرورت تغییر رویکرد مجالس
اگر مجالس ما چنین رویکردی داشته باشد، خیلی خوب است، ولی من نمی‌بینم. کو؟! در عرصه مبارزه، چند نفر آدم جان‌فدا برای مذهب، مکتب و مردم داریم که در شرایط موجود وارد عمل شوند؟! در همین بحث مهاجرین، چه تعداد آدم داریم که برای رفع مشکلات، با هماهنگی و مودّت کار کنند؟! اینجاست که برادران، چنین جلساتی برای ما خیلی مهم است. هرچه این جلسات پررنگ‌تر و با جدیت بیشتر برگزار شود، بسیار خوب است، اما به شرطی که بتواند برای امام حسین(علیه السلام) و برای اسلام سرباز تربیت کند.

اهمیت نیت الهی و ماندگاری مجالس
اگر از مجلس آقای غلامی سرباز برای اسلام تربیت شود، خیلی خوب است. این مجالس برای دست‌اندرکاران ثواب دارد، برای شرکت‌کنندگان ثواب دارد و تأثیر شگرفی در زندگی مادی ما هم می‌گذارد. در همین دنیا بازتاب این جلسات معنوی را می‌بینیم، اما به شرطی که با این نیت باشد که خدایا ما این جلسه را برگزار می‌کنیم، یاد ائمه تو را مطرح می‌کنیم تا بستری فراهم شود که روی قلب حتی یک مؤمن یا مؤمنه تأثیر بگذارد؛ چه محدود، چه گسترده؛ تا سرباز برای دین تو، برای مذهب و مکتب تربیت شود. چنین جلسه‌ای ریشه‌دار، ماندگار و رو به توسعه خواهد بود و برای جامعه افغانستان و جامعه مهاجر بسیار مفید و اثرگذار است. بیش از این وقت را نمی‌گیرم، چون قرار بر سخنرانی نداشتم.
والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته!