خبرگزاری صدای افغان (آوا) – کابل: در پی نشست‌های سه‌جانبه وزرای خارجه افغانستان، چین و پاکستان در کابل، کارشناسان امور سیاسی در گفتگوی این هفته خبرگزاری آوا در دفتر مرکزی این نهاد رسانه‌ای، پیرامون پیامدهای ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی این نشست‌ها به بحث و بررسی پرداختند.

عبدالجبار اکبری، کارشناس مسائل سیاسی کشور، با اشاره به روابط سیاسی و اقتصادی اخیر چین با افغانستان، آن را مثبت ارزیابی کرده و گفت: با بازگشت امارت اسلامی و سقوط جمهوریت، چین تنها کشوری بود که روابط دیپلماتیک خود را با حکومت فعلی افغانستان تعمیق و گسترش داد.

وی توسعه روابط دوجانبه میان پکن و کابل را همسو با منافع امنیتی و اقتصادی چین دانست و در عین حال تأکید کرد که این روابط برای افغانستان نیز از نظر سیاسی، اقتصادی و اجتماعی سودمند خواهد بود.

اکبری با بیان اینکه گسترش همکاری‌های منطقه‌ای به نفع تمامی کشورهاست، افزود: چین علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری‌های زیربنایی و اقتصادی در افغانستان است و پاکستان نیز با در نظر گرفتن منافع خود، می‌کوشد از فرصت همسویی با پروژه‌های بزرگ منطقه‌ای بهره‌برداری کند.

به گفته او، همگرایی منطقه‌ای و تعمیق روابط کشورها با حکومت فعلی افغانستان، از یک سو افقی روشن برای مردم و امارت اسلامی ترسیم می‌کند و از سوی دیگر پیام مثبتی برای برخی کشورهای مخالف این حکومت خواهد داشت.

وی افزایش تعاملات بین‌المللی با افغانستان را زمینه‌ساز به رسمیت شناسی امارت اسلامی عنوان کرده و نشست‌هایی از این دست را عاملی برای رفع تردید سایر کشورها درباره تهدیدهای امنیتی افغانستان دانست.

اکبری همچنین از امارت اسلامی خواست تا از تعاملات اقتصادی با کشورهای جهان و منطقه بیشترین بهره را ببرد.

او در ادامه با اشاره به سیاست‌های چندوجهی پاکستان در قبال افغانستان طی بیش از بیست سال گذشته گفت: با توجه به وضعیت نابسامان سیاسی فعلی در پاکستان، نشست‌هایی که مخالفان امارت اسلامی در آن کشور برگزار می‌کنند، بی‌اثر و بی‌اهمیت است.

اکبری با اشاره به بی‌اعتمادی مردم نسبت به رهبران فراری و مخالفان حکومت کنونی، آنان را فاقد توانایی خدمت به مردم دانست و تصریح کرد: اگر آنان دلسوز مردم خود بودند، کشور را ترک نمی‌کردند و به‌جای نشست در کشورهای بیگانه، با سران امارت اسلامی وارد مذاکره می‌شدند.

او افزود: پاکستان با میزبانی نشست‌های مخالفان، در پی منافع خود است، نه از سر دلسوزی برای مردم افغانستان.

اکبری تشکیل دولت‌های در تبعید را بی‌تأثیر در تحولات داخلی افغانستان دانسته و تأکید کرد که تنها راه‌حل مشکلات کشور در داخل است و این معضلات را نمی‌توان از راه دور و در سرزمین‌های بیگانه حل کرد.

وی با انتقاد از مخالفان حکومت، از آنان خواست به‌جای ایجاد تشویش برای مردم، از حقوق شهروندان در سازمان ملل دفاع کرده و برای آزادسازی دارایی‌های مسدودشده افغانستان از قدرت‌های جهانی تلاش کنند.

در ادامه، عبدالحیات کوشا، دیگر کارشناس مسائل سیاسی، نشست‌های سه‌جانبه میان چین، پاکستان و افغانستان را تأثیرگذار و مفید برای آینده روابط سیاسی کشور دانست و گفت: طبیعی است که با گسترش روابط امارت اسلامی با همسایگان و کشورهای منطقه، مخالفان آن ناراضی و ناخشنود شوند.

وی چشم‌انداز روابط چین با جهان را «اقتصادمحور» توصیف کرد و افزود: در سایه توسعه روابط اقتصادی، روابط فرهنگی، اجتماعی و سیاسی نیز میان کشورها تقویت می‌شود.

کوشا محور اصلی نشست سه‌جانبه چین، پاکستان و افغانستان را پیوستن کابل به پروژه «یک کمربند ـ یک جاده» عنوان کرده و با اشاره به اهمیت این پروژه بزرگ جهانی، آن را به سود افغانستان دانست.

به گفته او، در گام نخست باید اعتمادسازی میان طرف‌ها شکل بگیرد تا نشست‌ها و برنامه‌ها در بلندمدت به ثمر برسد.

کوشا پروژه‌های بزرگ اقتصادی را در کوتاه‌مدت بی‌تأثیر دانست اما تأکید کرد: اگر اعتماد چین جلب و قراردادهای بلندمدت امضا شود، این امر قطعاً موجب توسعه اقتصادی در افغانستان خواهد شد.

وی موقعیت افغانستان در پروژه «یک کمربند ـ یک جاده» را مهم ارزیابی کرده و نقش چین را در نشست سه‌جانبه به‌ عنوان میانجی میان افغانستان و پاکستان برجسته دانست. به باور او، ایجاد اعتماد میان اسلام‌آباد و کابل برای اجرای این پروژه حیاتی ضروری است.