خبرگزاری صدای افغان (آوا)-مشهد مقدس: مراسم باشکوه گرامیداشت مرحومه مغفوره بانو صدیقه جلالی، از بانوان فرهیخته و تأثیرگذار فرهنگی و اجتماعی کشور و همسر گرانقدر حجت‌الاسلام والمسلمین سید عیسی حسینی مزاری، رئیس مرکز فعالیت‌های فرهنگی اجتماعی تبیان افغانستان، شامگاه چهارشنبه، ۲۶ سنبله به همت بصیر احمدخان مالانی، رئیس شورای صادقین اقوام و مذاهب مختلف سرتاسری امیرحمزه صاحب و با حضور گسترده شخصیت‌های برجسته شیعه و سنی به‌ ویژه افراد شاخص قوم نورزایی غرب افغانستانِ مقیم مشهد مقدس برگزار شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین سیدعیسی حسینی مزاری طی سخنانی در این مراسم با قرائت آیه مبارکه‌ی «وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللَّهِ جَميعًا وَلا تَفَرَّقوا»، وحدت را هم وجیبه الهی و هم سنت الهی دانست و به بررسی ابعاد مختلف آن پرداخت.

رئیس مرکز تبیان، وحدت را به عنوان یک وجیبه الهی مورد تأکید قرار داد و بیان داشت که مسلمانان همان‌گونه که مأمور به اقامه نماز هستند، به تاکید قرآن کریم مأمور به ایجاد وحدت و اتحاد نیز هستند: «واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا». وی افزود: وحدت هم دستور الهی است و هم سنت الهی که در نظام هستی و شریعت مقدس به وضوح قابل مشاهده است.

حسینی مزاری در ادامه سخنان خود وحدت در نظام هستی را مورد بررسی قرار داد و گفت: اگر بر اساس سنت الهی عمل کنیم، موفق خواهیم بود و این سنت تنها مربوط به انسان‌ها نیست، بلکه شامل کل نظام هستی است. قانون تکوین این حقیقت را برای ما روشن می‌سازد.

وی تصریح کرد که وحدت در عالم هستی نوعی انسجام سازمان‌یافته است و با حرکت فله‌ای تفاوت دارد. وی گفت: وحدت در هستی بر اساس نظم، تقسیم وظایف، نظام و حرکت سازمان‌یافته شکل گرفته و نه مانند رمه‌ای از گوسفندان که همه با هم یک‌جا حرکت کنند.

حسینی مزاری سپس به جایگاه شریعت در ایجاد وحدت اشاره کرد و گفت: شریعت مقدس به ما می‌گوید اگر می‌خواهید مقتدر و باعظمت باشید و در دنیا و آخرت به عزت و سعادت برسید، باید همانند نظام هستی عمل کنید و قانونی که در هستی برقرار است، بپذیرید و بر اساس آن حرکت کنید. وی تأکید کرد که قانون وحدت و اتحاد در کائنات بر محور عبودیت است و همه موجودات عالم در مسیر تعالی و رسیدن به خدا حرکت می‌کنند.

رئیس مرکز تبیان با بیان اینکه وحدت واقعی باید محوریت عبودیت داشته باشد، گفت: اگر می‌خواهیم در جهان اسلام، افغانستان، ایران و در میان مهاجران به اقتدار برسیم، باید از این وحدت پیروی کنیم و مسیر انسجام و اتحاد را بپیماییم.

حسینی مزاری با اشاره به وضعیت وحدت مسلمانان در دهه‌های اخیر گفت: اگرچه وحدت در حال رشد است، اما دشمنان همواره سعی در ایجاد مشکلات داشته‌اند. پیروزی انقلاب اسلامی در ایران تحت رهبری حضرت امام خمینی رحمةالله‌علیه، روحیه وحدت‌خواهی را در جوامع اسلامی تقویت کرد.

وی افزود که مسئله فلسطین همواره شاخص سنجش میزان وحدت جهان اسلام بوده است و تأکید کرد که امام خمینی آخرین جمعه ماه رمضان را به عنوان روز قدس تعیین کردند تا جهان اسلام از ملت فلسطین حمایت کند.

حسینی مزاری گفت: مردم فلسطین عمدتاً اهل سنت هستند، ولی شیعیان نیز در حمایت از آن‌ها حضور فعال داشته‌اند و حتی جان خود را در این مسیر فدا کرده‌اند. وی با اشاره به شخصیت‌هایی مانند سردار سلیمانی و سید حسن نصرالله بیان داشت: این افراد جان خود را در حمایت از مردم غزه فدا کردند و الگویی برای همه آزادی‌خواهان جهان شدند.

رئیس مرکز تبیان به جان‌فشانی مردم لبنان و مجاهدان حزب‌الله در دفاع از فلسطین اشاره کرد و گفت: این جان‌فشانی، بهای وحدت و انسجام در مسیر اعتلای قرآن و مکتب است. نه تنها صدها نفر بلکه هزاران نفر طی دهه‌ها در این مسیر حضور داشته‌اند و شیعیان جان خود را فدا کرده‌اند.

وی اضافه کرد: مردم عراق و یمن نیز در دفاع از فلسطین حضور فعال داشته و بهای سنگینی پرداخت کرده‌اند. شمار زیادی از مقامات و خبرنگاران در این راه شهید شده‌اند و هزاران نفر از مردم یمن در دفاع از ملت فلسطین جان خود را فدا کرده‌اند.

حسینی مزاری ایران را جریان اصلی حمایت از ملت فلسطین دانست و گفت: جمهوری اسلامی ایران از ابتدای مسئله فلسطین در صحنه بوده و قربانیان زیادی تقدیم کرده است. او افزود: اگر ایران اسرائیل را به رسمیت می‌شناخت و از ملت فلسطین حمایت نمی‌کرد، امروز با این همه مشکلات مواجه نبود. بهای حمایت از فلسطین برای ایران شامل تحریم‌ها، کودتاها، مشکلات اقتصادی و سیاسی و ترور فرماندهان ارشد نظامی و دانشمندان هسته‌ای آن است.

حسینی مزاری گفت: در افغانستان نیز مرکز تبیان اولین جریان روز قدس را با همراهی حزب نهضت اسلامی به رهبری مولوی مفلح در سال ۱۳۸۶ راه‌اندازی کرد و این جریان هر سال باشکوه‌تر گردید.

وی افزود: دفاتر مرکز تبیان در کابل و مزار و هرات مورد حمله قرار گرفتند و ده‌ها همکار شهید و زخمی شدند. این بهای مبارزه و حمایت از فلسطین است و همچنین مقاومت در برابر اشغال افغانستان توسط امریکا و بلوک غرب.

حسینی مزاری با تأکید بر وحدت شیعه و سنی گفت: این وحدت نشان می‌دهد که جریان وحدت‌خواهی در جهان اسلام در حال گسترش است و ما افتخار می‌کنیم که در کنار برادران اهل سنت برای حمایت از امت اسلامی حرکت می‌کنیم.

وی اظهار داشت که این مسیر نه تحت حکومت مجاهدین و نه تحت شرایط فعلی امارت اسلامی دستخوش تغییر نشده و مسیر تقریب و همکاری با اهل سنت تا امروز پابرجاست. رئیس مرکز تبیان ادامه داد: با وجود رگه‌های اختلاف و نفاق، علاقمندیم جریان وحدت در سطح اجتماع و لایه‌های اجتماعی مردم گسترش یابد.

حسینی مزاری گفت: راه اول گسترش وحدت، افزایش معرفت دینی و نهادینه کردن تقواست. اگر تقوا و معرفت دینی بالا باشد، رذایل اخلاقی مانند غیبت و تهمت و… از بین می‌رود و وحدت فراگیر خواهد شد.

رئیس مرکز تبیان راه دوم را شناسایی شگردهای دشمن دانست و گفت: دشمن با بهره‌گیری از ضعف‌های داخلی تلاش می‌کند وحدت ما را از بین ببرد. وی افزود: دشمن از مسیر سخت شامل حملات نظامی و از مسیر نرم شامل اقدامات روانی و تبلیغاتی وارد می‌شود. گروه‌های تکفیری مانند داعش و جبهه النصره با هدف ایجاد اختلاف و نفاق شکل گرفتند.

حسینی مزاری تصریح کرد: هدف جریان‌های تکفیری، ایجاد تفرقه بین اهل تشیع و اهل سنت است تا وحدت جامعه اسلامی شکسته شود. وی گفت: این جریان‌ها نتوانستند اهداف خود را محقق کنند، اما شناخت شگردهای دشمن ضروری است.

رئیس مرکز تبیان هشدار داد که حتی کسانی که با لباس دین علیه وحدت سخن می‌گویند، مزدور دشمن هستند و شناخت این افراد برای حفظ وحدت حیاتی است. وی تأکید کرد: مردم باید شگردهای دشمن را بشناسند و در برابر آن‌ها مبارزه کنند. هر کسی که در مسیر ایجاد اختلاف حرکت می‌کند، با دشمن مرتبط است.

حسینی مزاری گفت: وهابیت و شیعه انگلیسی با غرب مرتبط هستند و در راستای ایجاد تفرقه بین مسلمانان فعالیت می‌کنند. وی افزود: برای همگانی ساختن وحدت باید معرفت دینی را افزایش داد و شگردهای دشمن را شناخت و این کار از طریق فعالیت‌های فرهنگی، فکری و رسانه‌ای امکان‌پذیر است.

رئیس مرکز تبیان خاطرنشان کرد: وحدت باید از سطح خانه آغاز شود و به فامیل، محله، ولسوالی، ولایت و در نهایت امت مسلمه برسد.

حسینی مزاری با بیان اینکه اگر از قرآن و مکتب خود یاد نمی‌گیریم، حداقل از دشمن یاد بگیریم که چگونه تلاش می‌کند ما را منکوب کند، گفت: قدرت غرب و اسرائیل نتیجه تلاش شبانه‌روزی آن‌هاست. و مسلمانان نیز در حالی که باید روی فرزندان، آموزش، دین و مکتب خود سرمایه‌گذاری کنند، در این بخش‌ها ضعف دارند.

رئیس مرکز تبیان بیان داشت: امروز برخی خانواده‌ها نسبت به فرزندان و جامعه بی‌تفاوت هستند و در مسیر ساختن کشور حضور فعال ندارند. وی تأکید کرد: این در شرایطی است که امروز روز حضور، مبارزه، مجاهده و بها دادن است. تن و جان باید در مسیر خدا مصرف شود.

حسینی مزاری با تأکید بر اهمیت تلاش در مسیر خدا و خدمت به دین و کشور، اظهار داشت: از صدر اسلام تا امروز، کسانی که در راه خدا حرکت کرده‌اند، عزیز بوده‌اند، نه ذلیل. به‌ عنوان نمونه، سید حسن نصرالله در مسیر خدا عزیز بوده و امروز امام خامنه‌ای حفظه الله، نیز در مسیر خدا قرار دارند و عزت دارند.

وی افزود: ما نیز باید تلاش کنیم و وقت خود را برای خدا، دین، مذهب، مکتب و کشور صرف کنیم. امروز افغانستان فرصتی مناسب برای ساختن کشور فراهم شده است و لازم است از این فرصت برای تأمین امنیت، استقرار ثبات و تقویت اقتصاد کشور استفاده کنیم و در خارج، بی‌برنامه و بی‌حرکت نباشیم.

رئیس مرکز تبیان بر اهمیت حضور فعال، تلاش و بهره‌گیری از فرصت‌ها در راستای پیشرفت جامعه تأکید کرد و گفت که عزت واقعی در مسیر خدا و خدمت به مردم به دست می‌آید.

متن کامل سخنان حسینی مزاری در این مراسم به شرح ذیل است:
اعوذبالله من الشیطان الرجیم. بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدلله رب العالمین و به نستعین. اما بعد قال الله تعالی: «وَاعتَصِموا بِحَبلِ اللَّهِ جَميعًا وَلا تَفَرَّقوا»

وحدت؛ یک وجیبه و سنت الهی
ابتدا تشکر می‌کنم از جناب حاج بصیر خان مالانی که زحمت این ضیافت را متحمل شدند و بانی گردیدند تا در محضر بزرگان نورزایی از حوزه غرب افغانستان باشیم. ماه، ماه ربیع‌الاول است و هنوز زمان زیادی از میلاد پیامبر بزرگ اسلام (ص) و همچنین هفته وحدت نگذشته است. فضای جلسه هم ایجاب می‌کند که در رابطه با موضوع وحدت صحبت کنم.
وحدت اولاً یک وجیبه الهی است؛ همان‌گونه که ما مأمور به اقامه نماز هستیم: «اقیموا الصلاة»، به همان صورت مأمور به ایجاد وحدت و اتحاد هستیم: «واعتصموا بحبل الله جمیعاً و لا تفرقوا». هر دو دستورند، هر دو امرند و ما به‌ عنوان مسلمان موظف هستیم که در مسیر وحدت، هماهنگی و انسجام عمل کنیم. علاوه بر این، وحدت یک سنت الهی نیز هست.

وحدت در نظام هستی؛ نظمی فراتر از حرکت فله‌ای
اگر ما بر اساس سنت الهی عمل کنیم، موفق خواهیم بود. این سنت تنها مربوط به انسان‌ها نیست، بلکه شامل کل نظام هستی است؛ یعنی هستی بر پایه همین واژه و پدیده خلق شده و به وظایف خود عمل می‌کند. قانون تکوین این حقیقت را برای ما روشن می‌سازد و جلوه‌های آن آشکار است. امروز اگر نگاهی بیندازید به کائنات، به نظام هستی، به کهکشان‌ها و به همه موجودات عالم، مشاهده می‌کنید که در همه سطوح نوعی وحدت برقرار است. اما این وحدت، وحدت فله‌ای نیست؛ مثل رمه‌ای از گوسفندان که همه با هم یک‌جا حرکت کنند، یک‌جا بخورند، یک‌جا بیاشامند و یک‌جا بخوابند. چنین نیست؛ بلکه این وحدت بر اساس نظم است، بر اساس انسجام است، بر اساس تقسیم وظایف، بر اساس یک نظام و بر اساس یک حرکت سازمان‌یافته و تشکیلاتی شکل گرفته است.

وحدت در شریعت و کسب اقتدار و عزت در پرتو عبودیت
شریعت مقدس نیز آمده است تا ما را به همین سمت رهنمون سازد؛ یعنی شرع مقدس به ما می‌گوید: ای انسان‌ها! اگر می‌خواهید مقتدر باشید، اگر می‌خواهید باعظمت باشید، اگر می‌خواهید در دنیا عزت داشته باشید و در آخرت سعادتمند گردید، همانند نظام هستی باشید و قانونی را که در نظام هستی برقرار است، بپذیرید و بر اساس آن عمل کنید. منتها قانون وحدت و اتحادی که در کائنات برقرار است و مطرح می‌شود، بر محوریت عبودیت است؛ یعنی همه موجودات عالم، با وصف نظم، با وصف ساختار تشکیلاتی و سازمان‌یافتگی، بر محور عبودیت خدا زندگی می‌کنند، حیات دارند و در مسیر تعالی و رسیدن به خدا حرکت می‌کنند.

وحدت با محوریت عبودیت؛ راه اقتدار امت اسلامی
بنابراین، شریعت مقدس آمده است تا ما را به وحدت رهنمون سازد؛ اما وحدتی با محوریت عبودیت که سرانجام انسان را به خدای متعال می‌رساند. پس، برادران معزز و مکرم! اگر ما علاقمند به داشتن چنین وحدتی هستیم و می‌خواهیم در پی آن، اقتدار را در کل جهان اسلام، در افغانستان، در ایران و در عالم مهاجرت به دست آوریم، باید از این وحدت پیروی کنیم و مسیر انسجام و اتحاد را بپیماییم.

نقش انقلاب اسلامی در تقویت وحدت / فلسطین، شاخص و معیار سنجش وحدت
اگرچه در دهه‌های اخیر وضعیت وحدت بین مسلمان‌ها، الحمدلله، خوب بوده و در حال رشد و پیشرفت است، اما با وجود سنگ‌اندازی‌ها و ایجاد مشکلات از سوی دشمنان، وحدت در جوامع اسلامی نمود و بروز قابل توجهی یافته است. بویژه پس از ظهور حضرت امام خمینی رحمةالله‌علیه، ایجاد و پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، موضوع وحدت‌خواهی در سطح جوامع اسلامی پررنگ‌تر شد. شاخص و معیار سنجش میزان وحدت در دنیای اسلام نیز همواره مسئله فلسطین بوده و هست. همان‌طور که می‌دانید، امام خمینی رحمةالله‌علیه آخرین جمعه ماه رمضان را به‌ عنوان روز قدس اعلام کردند و به دنبال آن، تمامی جهان اسلام به حمایت از مردم فلسطین برخاستند.

همبستگی شیعه و سنی در حمایت از فلسطین
مردم فلسطین همان‌طور که حتماً در جریان هستید متشکل از اهل سنت خالص‌اند؛ بویژه در غزه، پیروان سایر فرق و مذاهب حضور ندارند. اما در مسیر حمایت و پشتیبانی از این مردم، بویژه جهان تشیع قد برافراشت و حضوری جدی در صحنه پیدا کرد؛ تا جایی که امروز شاهد هستید برادران شیعه ما برای حمایت از اهل سنت فلسطین جان می‌دهند.

سردار سلیمانی و سید حسن نصرالله؛ الگوهای ایثار برای فلسطین
شما حتماً شخصیت سردار سلیمانی را می‌شناسید؛ او انسانی بود که یک دنیا ارزش داشت و جان خود را در راستای حمایت از اهل سنت فلسطین فدا کرد. به‌ دنبال او، برادران شیعه ما در لبنان، در رأس‌شان سید حسن نصرالله قرار دارد. شما حتماً شناخت درست و عمیقی از سید حسن نصرالله دارید؛ شخصیتی که یک جهان ارزش، یک دنیا و یک عالم ارزش داشت؛ نه فقط برای شیعه‌ها، نه فقط برای اهل سنت، نه فقط برای فلسطینی‌ها، بلکه برای همه آزادی‌خواهان عالم. او به‌ عنوان یک رهبر، یک مقتدا و یک الگوی تمام‌عیار در همه ابعاد مبارزه مطرح بود. اما دقت کنید که این آقا جان خود را برای حمایت از چه شخصی، چه جریانی و چه مردمی فدا می‌کند؟! در حمایت از مردم غزه.

فداکاری حزب‌الله لبنان در حمایت از غزه و بهای وحدت و انسجام
اولین جریانی که در حمایت از غزه پا به میدان گذاشت، مردم لبنان و مجاهدان حزب‌الله لبنان بودند. لبنانی‌ها در پشتیبانی از مردم غزه نه‌ تنها ده‌ها شهید، بلکه صدها شهید تقدیم کردند؛ در میان آنان ده‌ها فرمانده برجسته حضور داشتند که طی ۳۰ یا ۴۰ سال مبارزه در صحنه بودند و در حمایت از مردم فلسطین، بویژه در دفاع از سنی‌های غزه، افتخار کردند و جان خود را تقدیم نمودند. البته این جان‌فشانی «از دست دادن جان» نبود؛ بلکه بهای مبارزه بود، بهای وحدت بود، بهای انسجام و دفاع از ارزش‌هایی که در غزه توسط سنی‌های انقلابی پی گرفته می‌شد. در مسیر اعتلای قرآن و مکتب، نه صدها نفر بلکه هزاران نفر، و نه یک‌ سال یا دو‌ سال، بلکه دهه‌هاست که در صحنه حضور دارند، مبارزه کرده‌اند و همچنان مبارزه می‌کنند. و در این مسیر، شیعیان جان خود را برای آنان فدا کردند.

همبستگی عراق و یمن با فلسطین و هزینه‌های سنگین آنان در مبارزه با صهیونیسم
مردم عراق، به ویژه مبارزان شیعه این سرزمین، را حتماً دیده‌اید که چگونه در حمایت از ملت فلسطین به پا خاستند و جبهه صهیونیسم جهانی را با پهپادها و موشک‌ها کوبیدند. امروز نیز شما شاهد مردم شیعه یمن هستید که در صحنه مبارزه، در دفاع از هستی و موجودیت فلسطین، در برابر اسرائیل غاصب ایستاده‌اند. قطعاً بهایی را که امروز یمنی‌ها می‌پردازند می‌بینید؛ چند روز پیش بیش از ۲۰ نفر، از نخست‌وزیر گرفته تا شماری از وزرا، در این راه به شهادت رسیدند. امروز نیز خبری خواندم که سی‌ و چند خبرنگار در حملات اخیر اسرائیل به یمن به شهادت رسیدند. مراسم تشییع پیکر این شهدا برگزار شد و هزاران نفر از مردم یمن در دفاع از ملت فلسطین، این حامی اصلی امت فلسطین، به خاک و خون غلتیدند.

ایران؛ جریان اصلی حمایت از ملت فلسطین
جریان اصلی حامی ملت فلسطین، ملت بزرگ ایران است. شما حتماً می‌دانید که جمهوری اسلامی ایران از ابتدای مسئله فلسطین در صحنه بوده و تا امروز نیز فعال است. در جریان جنگ ۱۲ روزه، بیش از ۶۰ نفر از بزرگ‌ترین فرماندهان انقلابی جمهوری اسلامی ایران و صدها نفر دیگر از شخصیت‌ها و بزرگ‌ترین اندیشمندان هسته‌ای آن به شهادت رسیدند. این‌ها قربانیانی هستند که در حمایت از ملت فلسطین تقدیم شدند.

بهای حمایت از فلسطین؛ تجربه جمهوری اسلامی ایران
اگر جمهوری اسلامی ایران اسرائیل غاصب را به رسمیت می‌شناخت و از ملت فلسطین و حمایت از آنان دست می‌کشید، قطعاً امروز با این همه مشکلات روبرو نبود. این همه تحریم، این همه کودتاها و جنجال‌های داخلی، افزایش نرخ دالر به بیش از صد هزار تومان و مشکلات اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، امنیتی و نظامی وجود نداشت. حداقل مثل برخی کشورهای عربی زندگی راحتی داشتند، به عیش و نوش مشغول بودند و با ساعت‌‌تیری دنیا را سپری می‌کردند. اما امروز جمهوری اسلامی ایران بهای حمایت از ملت فلسطین و بهای مبارزه جدی علیه رژیم صهیونیستی را می‌پردازد.

روز قدس در افغانستان؛ فعالیت‌ها و پیشگامان
ما هم افتخار می‌کنیم که در افغانستان در این مسیر حضور داشتیم و در چارچوب این ساختار فعالیت کرده‌ایم. اولین جریانی که در افغانستان روز قدس را بنیان گذاشت، مرکز تبیان بود که در سال ۱۳۸۶ در کابل، پیش دانشگاه کابل، جریان تظاهرات را راه‌اندازی کرد؛ البته با همکاری حزب نهضت اسلامی به رهبری مولوی صاحب بزرگوار مفلح. هر سال این جریان برگزار می‌شد و این تظاهرات از کابل فراتر رفت و در سایر شهرها، به ویژه در هرات، به رهبری برادر ما جناب آقای هاشمی راستی و با حضور سایر شخصیت‌ها و جریان‌ها برگزار می‌شد.

بهای حمایت از فلسطین در افغانستان؛ فداکاری و شهادت
قابل تذکر است، برادران، که ما در راستای حمایت از جریان فلسطین بها داده‌ایم. دفتر مرکز تبیان در سال ۱۳۹۶ شمسی در هفت جدی مورد حمله انتحاری قرار گرفت که در این حادثه ۵۲ نفر از همکاران ما شهید شدند و بیش از ۱۴۰ نفر زخمی شدند. از میان زخمی‌ها، تعدادی آسیب شدید دیدند و یکی از همکاران ما تقریباً ۱۷ بار تحت عمل جراحی قرار گرفت. بخشهایی از دفتر نیز کاملاً منهدم شد. در سال ۱۴۰۱ نیز دفتر مزار ما مورد حمله قرار گرفت که در این حادثه ۴۰ نفر شهید و زخمی شدند. همچنین در سال ۱۳۹۲ یا ۱۳۹۳ دفتر هرات ما مورد حمله نارنجکی قرار گرفت، اما آن حادثه را رسانه‌ای نکردیم و بی‌سر و صدا گذشت. به هر حال، این حملات بهای مبارزه ما در این مسیر بود؛ بهای حمایت ما از ملت فلسطین، بهای مبارزه ما علیه رژیم جنایتکار اسرائیل و همچنین بهای مقاومت در برابر اشغال افغانستان توسط امریکا و بلوک غرب.

وحدت شیعه و سنی در مسیر حمایت از امت اسلامی
به هر حال، این نوع حمایت و ابراز همدردی و پشتیبانی در سطح دنیای اسلام نشان می‌دهد که شرایط وحدت و جریان وحدت‌خواهی در سطح جهان اسلام رو به رشد و افزایش است. ما افتخار می‌کنیم که به‌ عنوان پیرو مذهب جعفری، به‌ عنوان شیعه اثنا‌جعفری، حاضر باشیم در کنار برادران اهل سنت؛ با آن‌ها، در کنار آن‌ها، با مشت واحد و صف متحد، در راه خدا مبارزه کنیم. آن‌ها جان می‌دهند و ما نیز برای حمایت از آن‌ها جان می‌دهیم. این جان‌فشانی فرقی ندارد که در فلسطین باشد، در لبنان باشد، در ایران باشد، در افغانستان باشد یا در هر جای دیگری از دنیا. این روند، روندی میمون و مبارک است و ما افتخار می‌کنیم که در این جریان حضور داریم و در این مسیر حرکت می‌کنیم.

ثبات ما در مسیر وحدت‌خواهی در هر شرایطی
این حرکت ما نه در زمان حکومت مجاهدین متاثر از اوضاع و احوال روز بود که و نه در ۲۰ سال اشغال که افغانستان توسط بلوک غرب اشغال شده بود و شرایط به‌ ظاهر بر حرکت و اندیشه ما اثر می‌گذاشت، و نه اکنون که امارت اسلامی است و اتفاقاً فضای اسلامیت و اسلام‌خواهی در شرایط حاضر بیش از هر زمان دیگری فراهم است، تأثیرگذار بر روحیه ما در مسیر وحدت‌خواهی بوده است. اگرچه شرایط فعلی نسبت به گذشته بهتر است، اما خطوط و جریان‌هایی در راستای ایجاد اختلاف و تفرقه در افغانستان وجود دارد. با این حال، این جریان‌ها هرگز بر حرکت ما اثرگذار نبوده‌اند. راهی که ما از روز اول در مسیر دین، مذهب و مکتب برداشتیم، با اعتقاد به تقریب و همکاری با اهل سنت و جماعت بود و تا امروز همان تفکر و رویه پابرجاست.

گسترش جریان وحدت در جهان اسلام با وجود رگه‌هایی از اختلافات
به هر حال، با وجود اینکه معتقدیم جریان وحدت‌خواهی در سطح جهان اسلام وجود دارد، اما علاقمندیم این جریان فراگیرتر شود. این جریان باید در لابلای اجتماع و لایه‌های اجتماعی مردم ما در افغانستان، ایران و سایر کشورها گسترش یابد؛ زیرا به هر حال رگه‌هایی از تفرقه، اختلاف و نفاق در جوامع اسلامی مشاهده می‌کنیم.

راهکارهای گسترش وحدت در جوامع اسلامی/راه اول: افزایش معرفت دینی
خب، حالا سؤال این است که ما چه کاری باید انجام دهیم تا این وحدت و این تفکر فراگیرتر شود؟! دو راه وجود دارد. راه اول این است که معرفت دینی در انسان‌ها افزایش یابد و بحث تقوا در انسان‌ها نهادینه شود. زیرا عوامل نفاق و شکستن وحدت در درون اجتماع ما، از ناحیه خود ماست. اگر تقوا وجود نداشته باشد و معرفت دینی بالا نرود، طبیعی است که گرفتار اختلاف و تفرقه خواهیم شد. مسائلی مانند غیبت، تهمت، سخن‌چینی و دو به هم انداختن دیگران و… همگی رذایل اخلاقی هستند که در درون ما وجود دارند. اما اگر تقوا وجود داشته باشد و معرفت دینی بالا برود و ما به‌ عنوان مسلمانان واقعی ظهور و بروز داشته باشیم، دیگر منیت‌ها، خودمحوری‌ها و زیاده‌خواهی‌ها از میان خواهد رفت. در نتیجه، وحدت فراگیر و همه‌گیر می‌شود و ما به‌ عنوان یک جامعه قدرتمند می‌توانیم ظهور و بروز داشته باشیم.

راه دوم: شناسایی شگردهای دشمن
راه دوم این است که شگردهای دشمن را شناسایی کنیم. عامل اصلی بیرونی که در راستای شکستن وحدت ما عمل می‌کند، دشمن است. دشمن با بهره‌گیری از ضعف‌های داخلی تلاش می‌کند وحدت ما را از بین ببرد.

دشمن از دو مسیر وارد می‌شود: مسیر سخت و مسیر نرم
دشمن از دو مسیر وارد می‌شود: مسیر سخت که شامل حملات نظامی، ترورها و انفجارهاست و مسیر نرم که شامل اقدامات روانی و تبلیغاتی می‌شود. شما حتماً در جریان هستید که دشمن برای به هم زدن وحدت جامعه اسلامی گروه‌های تکفیری را تأسیس کرد؛ برای مثال داعش چرا ایجاد شد؟! و چرا وهابیت پس از پیروزی انقلاب اسلامی و در پی تقویت روحیه وحدت‌خواهی در جامعه اسلامی گسترش یافت؟! نگاه وهابیت این است که شیعه کافر است و این نوع اقدامات با هدف تفرقه‌اندازی و مقابله با وحدت جامعه اسلامی انجام می‌شود.

هدف جریان‌های تکفیری شکست در ایجاد وحدت است
برای چه این شعارها را می‌دادند؟! هدفشان ایجاد تفرقه بود؛ ایجاد دیدگاهی در میان اهل تشیع که گویا همه اهل سنت این رویه و تفکر را دارند و در نتیجه، شیعیان را از اهل سنت دور کنند و بالعکس. آن‌ها سعی می‌کردند از شیعه‌ها چهره‌ای افراطی، ضد اهل سنت و ضد صحابه بسازند. کاری که داعش انجام داد و همچنین تأسیس جبهه النصره و سایر جریان‌های تکفیری در سوریه، عراق و سپس افغانستان، همگی در راستای ترویج روحیه نفاق و اختلاف بود. اما بحمدالله، این اقدامات به جز کشتار و ترورهای محدود، نتوانست در ایجاد اختلاف در جوامع اسلامی مؤثر باشد و در نهایت این جریان‌ها خود نابود شدند.

جریان‌های تکفیری موفق نشدند اما شناخت شگردهای دشمن ضروری است
امروز داعش آن داعش قبلی نیست و جبهه النصره نیز همان جبهه النصره سابق نیست. مشخص شد که این جریان‌ها جریان صهیونیستی و امریکایی هستند. امروز در سوریه می‌بینیم که آقای الجولانی چگونه تن به خفت و خواری داده و در برابر صهیونیست‌ها سر خم کرده و در مسیر توطئه غرب برای تجزیه سوریه عمل می‌کند. این جریان‌ها نتوانستند اهداف خود را محقق کنند، اما بسیار لازم است که مردم ما شگردهای دشمن را بشناسند تا از تکرار شکست‌های گذشته جلوگیری شود.

شناسایی نفوذ دشمن؛ هوشیاری در برابر تظاهرکنندگان به دین
دشمن حتی با لباس دوست وارد می‌شود. شما گمان نکنید فلان مولوی که حکم تکفیر شیعه را صادر می‌کند، واقعاً مسلمان است و ارتباطی با شبکه‌های دشمن ندارد. خیر، هر مولوی که از حنجره‌اش علیه تشیع سخن می‌گوید، مزدور و عامل دشمن است؛ مزدور غرب و مرتبط با شبکه‌های استخباراتی. همین‌طور، اگر شخصیتی با لباس روحانیت، مانند آیت‌الله یا حجت‌الاسلام، حتی کمترین بی‌احترامی نسبت به اهل سنت و خلفای راشدین کند، او دیگر یک روحانی مسلمان نیست؛ بلکه خود مرتبط با شبکه‌های دشمن است. شناخت این نکته برای حفظ وحدت و هوشیاری در برابر نفوذ دشمن ضروری است.

لزوم هوشیاری مردم و مبارزه آنان با عوامل دشمن
مردم باید این شگردها را بشناسند، درک کنند و در برابر آن‌ها مبارزه کنند. هر کسی که در مسیر ایجاد اختلاف و تفرقه در جامعه اسلامی حرکت می‌کند و کار می‌کند، مسلمان نیست؛ بلکه خود کافر است. چه سنی باشد، چه شیعه، او در حقیقت با دشمن مرتبط است و به شبکه‌های استخباراتی خدمت می‌کند.

نفوذ غرب در جریان‌های اسلام امریکایی و شیعه انگلیسی
برادران! امروز وهابیت، اسلام امریکایی است؛ یعنی کسانی که به هر حال با امریکا مرتبط هستند و می‌خواهند اسلام امریکایی را در جامعه تحمیل کنند. امروز تشیع انگلیسی مرتبط با انگلیس است و از انگلیس و امریکا دستور می‌گیرد. امروز در درون جامعه اسلامی یک طیف مرتبط با اهل سنت وجود دارد که دستش به کاسه غرب است و در راستای ترویج وهابیت و سلفیت فعالیت می‌کند و در میان جامعه تشیع هم یک مجموعه شیعه انگلیسی حضور دارند که در راستای ایجاد تفرقه و نفاق بین تشیع و تسنن عمل می‌کنند.

راهکارهای عملی برای همگانی ساختن وحدت
بنابراین، برای همگانی ساختن وحدت، ما باید این دو راه را دنبال کنیم: اول، بالا بردن معرفت دینی و نهادینه کردن تقوا و دوم، شناختن شگردهای دشمن. حال، این دو کار چگونه انجام می‌شود؟! از طریق فعالیت‌های فرهنگی، فکری و رسانه‌ای. امروز همه مردم ما موظف هستند در این مسیر عمل کنند. امروز سرمایه‌داران، روحانیت، دانشگاهیان، بازاریان و کسبه، همه و همه موظفند در مسیر کار فرهنگی، افزایش معرفت دینی، نهادینه کردن تقوا و شناختن شگردهای دشمن فعالیت کنند.

آغاز وحدت از خانه تا امت اسلامی
ما موظفیم از درون خانه‌های خود کار کنیم و در سطح فامیل، اقوام و بستگان خود عمل کنیم تا این مسیر به سطح ولسوالی، ولایت، کل کشور و در نهایت تمام امت مسلمه برسد. نباید گمان کنیم که مسئولیت ما محدود به خانواده است؛ آغاز کار از سطح خانواده است، اما در سطح فامیل، محله، ولسوالی، ولایت، کل کشور و امت مسلمه، همه ما و شما موظف هستیم، برادران.

درس گرفتن از دشمن برای هوشیاری در مسیر وحدت
اگر ما از قرآن یاد نمی‌گیریم و کار و فعالیت را از مکتب و مذهب خود و بزرگان دینی خود فرا نمی‌گیریم، حداقل به طرف دشمن نگاه کنیم و ببینیم که دشمن برای ضربه زدن به ما چقدر تلاش می‌کند. امریکایی‌ها از هزاران کیلومتر راه، از آن طرف دنیا می‌آیند، در کشور ما می‌کشند، زخمی می‌کنند، در بدری و خاک‌بسری را مشاهده می‌کنند تا به نفع منافع ملی خود عمل کنند، ما را منکوب و ذلیل بسازند و خود را عزیز و عزتمند کنند. دشمن اینگونه کار می‌کند.

درس کار و تلاش برای امت اسلامی
امروز یک مجموعه کوچک به نام اسرائیل ببینید که در سطح دنیای اسلام چقدر فاجعه‌آفرینی می‌کند؛ راحت به هر کشوری حمله می‌کند: علیه ایران، لبنان، سوریه، یمن و در غزه هر روز حمله می‌کند. این چه کسی است و چرا اینقدر زور، قوت و قدرت دارد؟! به خاطر اینکه شبانه‌روز کار می‌کنند و زحمت می‌کشند. امروز اگر غرب از هر نظر قدرتمند است، به دلیل تلاش و زحمتی است که در همه عرصه‌ها می‌کشد. اما ما مسلمان‌ها چقدر کار می‌کنیم؟! آیا روی فرزندان خود سرمایه‌گذاری کرده‌ایم تا درس بخوانند، عالم شوند و متفکر و متدین گردند؟! ما چقدر زحمت می‌کشیم، چقدر پول کنار گذاشته‌ایم و چقدر مایه گذاشته‌ایم؟!

ضعف حضور و بی‌توجهی در مسیر تعالی جامعه
ما امروز در این صحنه‌ها و عرصه‌ها ضعیف هستیم. من نسبت به برخی خانواده‌ها می‌بینم که نسبت به فرزندان خود بی‌توجه‌اند، نسبت به فامیل و اعضای فامیل و مردم خود بی‌تفاوت‌اند. حضور در صحنه ندارند، در اجتماعات شرکت نمی‌کنند و در راستای تعیین سرنوشت خود بی‌تفاوت‌اند. به‌ اصطلاح، از رفتن به مسیری که مسیر خداخواهان و در راستای ساختن کشور است، می‌ترسند و به هر حال خود را کنار می‌کشند.

امروز روز مبارزه و مجاهده در راه خدا است
امروز روز کنار کشیدن نیست، امروز روز مبارزه است، امروز روز حضور در صحنه است، امروز روز مجاهده است و امروز روز بها دادن است. ما بالاخره از خداییم؛ «انا لله». ما برای خدا هستیم. این تن که خدا آفریده است، مال ما نیست و متعلق به ما نیست، و نباید تنها تلاش کنیم که این تن را پرورش دهیم و نگه داریم و از مشکلات و معضلات فرار کنیم و تن پروری کنیم. این تن را خدا آفریده و باید در مسیر خدا و در راه او مصرف شود. اگر برادران ما تن و جان خود را در خدمت خدا قرار دهند، آن‌گاه است که خدا با ما خواهد بود و در همه عرصه‌ها ما را حمایت خواهد کرد.

عزت در مسیر خدا؛ فرصت ساختن افغانستان
از صدر اسلام تا امروز، اگر مطالعه کنید، خواهید دید کسانی که در راه خدا بودند عزیزند یا ذلیل؟! سید حسن نصرالله در مسیر خدا بود، آیا او عزیز بود یا ذلیل؟! امروز امام خامنه‌ای حفظه الله تعالی در مسیر خداست، آیا عزیز است یا ذلیل؟! ما باید بالاخره تلاش کنیم، وقت خود را برای خدا، برای دین، برای مذهب، برای مکتب و برای کشور بگذاریم. امروز افغانستان فرصت خوبی فراهم کرده است و ما باید از این فرصت برای ساختن کشور بهره ببریم؛ برای تأمین امنیت، تأمین ثبات، تأمین اقتصاد قوی، تلاش کنیم و کار کنیم و بی‌برنامه و بی‌حرکت در خارج نباشیم.
من بیش از این وقت عزیزان را نمی‌گیرم و در پایان، مجدداً از جناب آقای مالانی تشکر و سپاسگزاری می‌کنم و از همه بزرگان قوم نورزایی که در این جلسه حضور دارند، قدردانی می‌کنم. این ضیافت با افتخار و به کوشش آقای مالانی برگزار و تشکیل شده است. والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته!