خبرگزاری صدای افغان(آوا) – کابل: همایش باشکوه «نهضت حسینی و رسالت امروز امت اسلامی» به مناسبت سالروز شهادت حضرت اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) و یاران باوفایش و سیزدهمین روز ماه محرم‌الحرام، به همت دفتر مرکزی مرکز فعالیت‌های فرهنگی اجتماعی تبیان افغانستان، پیش از ظهر روز یکشنبه، ۷ سرطان)، با حضور گسترده و پرشور عزاداران حسینی، علما، روحانیون، شخصیت‌های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی، استادان دانشگاه و حوزه‌های علمیه و جمع کثیری از اقشار مختلف مردم در بیت‌الشهدای هفتم جدی کابل برگزار شد.

سید مدثر فاضلپور، مسئول دفتر مرکزی مرکز فعالیت های فرهنگی اجتماعی تبیان افغانستان، در آغاز سخنان خود ضمن خیرمقدم به عزاداران حسینی، اظهار داشت که یکی از اهداف مهم برگزاری مجالس ماه محرم، آماده‌سازی جامعه برای ظهور حضرت مهدی (عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف) است. وی افزود: این مجالس برگزار می‌شود تا زمینه‌های لازم برای ظهور آن حضرت فراهم شده و جامعه اسلامی برای پذیرش حکومت عدل جهانی آمادگی پیدا کند.

وی با اشاره به اینکه بخشی از مقدمات ظهور تاکنون فراهم شده و بخشی دیگر هنوز نیازمند تحقق است، نخستین مقدمه را به ستوه آمدن مردم از ظلم دانست و گفت: امروز در سراسر جهان، از آمریکا و اروپا گرفته تا آفریقا و کشورهای مختلف از جمله افغانستان، هیچ انسانی ظلم را نمی‌پسندد و همگان از ستم و بی‌عدالتی بیزار هستند؛ از این‌رو، این مقدمه به طور کامل فراهم شده است.

مسئول دفتر مرکزی مرکز تبیان، دومین مقدمه را خلأ تئوریک عنوان کرد و گفت: جهان باید به نقطه‌ای برسد که هیچ راه‌حل مؤثری برای اداره زندگی و جلوگیری از ظلم و ستم در اختیار نداشته باشد و این وضعیت نیز امروز تحقق یافته است.

وی افزود: سازمان ملل متحد، نهادهای حقوق بشری و محاکم بین‌المللی دیگر آن کارکرد و اثربخشی مورد انتظار را ندارند و طرح‌هایی که غرب در قالب دموکراسی و نظام سرمایه‌داری به عنوان راه‌حل مشکلات جهان ارائه کرده بود، دیگر پاسخگوی نیازهای بشریت نیست.

فاضلپور تصریح کرد که حتی بسیاری از اندیشمندان غربی نیز اذعان کرده‌اند که نظام سرمایه‌داری و دموکراسی غربی دیگر توان حل مشکلات جهان را ندارد و بنابراین، این مقدمه نیز فراهم شده است.

وی سومین مقدمه ظهور را نبود حسادت نسبت به حجت الهی عنوان کرد و گفت: در زمان حضرت نوح (علیه‌السلام)، با وجود نزدیک به ده قرن دعوت به توحید، مردم از روی حسادت با آن حضرت مخالفت می‌کردند و همین حسادت نسبت به پیامبر اکرم (صلی‌الله علیه وآله وسلم) و حضرت امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) نیز وجود داشت.

به گفته وی، امروز بشر به رشد فکری بیشتری دست یافته و در جهان کنونی کمتر کسی با ولی خدا دشمنی یا نسبت به او حسادت دارد و نمونه روشن این مسئله، حضور گسترده مردم در راهپیمایی عظیم اربعین حسینی است.

فاضلپور، دین‌داری را چهارمین مقدمه ظهور دانست و اظهار داشت که در شرایط کنونی، به‌ویژه در افغانستان، این زمینه تا حد زیادی فراهم شده است و نباید انتظار داشت که همه مردم به مراتب عالی عرفان دست یابند، بلکه همین که به تکالیف دینی خود عمل می‌کنند، قابل قبول است.

وی افزود: با وجود همه کاستی‌ها و مشکلات، جامعه امروز از ظرفیت مناسبی در زمینه دین‌داری برخوردار است و با ظهور حضرت امام مهدی (عجل‌الله تعالی فرجه‌الشریف) و ارائه تفسیر صحیح از دین، هم زندگی دنیوی و هم سعادت اخروی انسان‌ها تأمین خواهد شد و در نتیجه، این مقدمه نیز تا حد زیادی فراهم است.

مسئول دفتر مرکزی مرکز تبیان در ادامه به دو مقدمه‌ای اشاره کرد که به باور وی هنوز برای ظهور حضرت حجت (عج) فراهم نشده و می‌تواند از عوامل تأخیر در ظهور باشد.

وی نخستین مورد را امت‌سازی، کار جمعی و فعالیت تشکیلاتی دانست و گفت: مسلمانان باید فعالیت‌های اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و دینی خود را به صورت جمعی و سازمان‌یافته دنبال کنند.

به باور وی، این زمینه در افغانستان همچنان با ضعف مواجه است و تا زمانی که روحیه کار جمعی و تشکیلاتی در جامعه نهادینه نشود، این مقدمه تحقق نخواهد یافت.

فاضلپور دومین مقدمه تحقق‌نیافته را مدیریت عالی عنوان کرد و گفت: جهان اسلام، به‌ویژه افغانستان، بیش از هر زمان دیگر به مدیران توانمند و کارآمد نیاز دارد. وی افزود: اگرچه عالمان دینی و روشنفکران بسیاری در جامعه حضور دارند، اما همه آنان مدیران موفق و کارآمد نیستند.

وی در پایان از مردم خواست مدیرشناس باشند و در انتخاب مدیران دقت کنند و تأکید کرد که برای تحقق این دو مقدمه باید تلاش بیشتری صورت گیرد.

مسئول دفتر مرکزی مرکز فعالیت‌های فرهنگی اجتماعی تبیان افغانستان در پایان اظهار داشت که مرکز تبیان یکی از نهادهایی است که می‌تواند در فراهم‌سازی این دو مقدمه نقش مؤثری ایفا کند؛ زیرا این مرکز هم در زمینه تربیت و آموزش مدیران کارآمد فعالیت می‌کند و هم فرهنگ کار جمعی و تشکیلاتی را به‌ویژه در میان جوانان آموزش و ترویج می‌دهد و لازم است از ظرفیت‌های آن به شکل مطلوب استفاده شود.